Uitlekken bonnetje vooropgezet plan? Misschien heeft Schippers gelijk

De door minister Schippers (VVD) uitgesproken gedachte (Telegraaf van afgelopen weekend), dat het uitlekken van het Opstelten-bonnetje deel uitmaakt van een bewuste strategie, is zo gek nog niet. Iedereen valt over haar heen vanwege dit “complot”-denken. Ze wordt geprest om haar beweringen te staven met bewijzen, maar die bewijzen komen er natuurlijk niet, omdat journalisten zich terecht op bronbescherming beroepen.

Toevallig?

Het was wel erg toevallig, aldus Schippers in het interview, dat het gedoe met het bonnetje vlak voor de provinciale staten-verkiezingen zijn hoogtepunt bereikte. Sommigen zien in haar opmerking een aanval op de integriteit van de journalistiek. Zo heb ik het niet opgevat en dat zou ook niet terecht zijn: journalisten publiceren wat relevant is en doen dat op het moment dat het nieuws beschikbaar is. Dat het bonnetje opdook zo vlak voor de verkiezingen is voor de VVD niet prettig, maar Nieuwsuur niet aan te rekenen.

Er is altijd een belang

Toch zou de minister best eens gelijk kunnen hebben. “Nieuws” lekt niet zomaar uit. Er is altijd wel een bron die er belang bij heeft om feiten naar buiten te laten komen. Als het een slimme bron is, zijn er strategische bedoelingen en daarin kan timing een belangrijke rol spelen. Alleen is hier niet duidelijk waar de belangen liggen. Zijn het muitende ambtenaren die hun minister beu zijn? Is het de onderwereld die wil afrekenen met crimefighters waar ze last van hebben? Advocaten misschien, die het opportunisme van de overheid in de rechtsgang beu zijn? Een politieke afrekening? Wie het weet mag het zeggen. We komen er waarschijnlijk nooit achter.

Politiek is strategie

Bovendien is het een non-discussie. Het hele politieke spel is gebaseerd op manipulatie van feiten, framing en opgeblazen hoogstandjes. Dat de oppositie nu zo opgewonden doet over de uitlatingen van Schippers is er evengoed een voorbeeld van.

Underdog

Overigens heeft de VVD inmiddels zoveel over zich heen gekregen, dat het underdogeffect gaat werken, een psychologisch mechanisme dat Dries van Agt ooit tot succesvol politcus maakte, hoewel hij daar eigenlijk de populariteit niet voor had. Als je maar lang genoeg op iemand inhakt, verwerft hij vanzelf sympathie. In de hondenwereld heet dit fludding: er komt zoveel op je af, dat je geen moeite meer doet om het belang van iets te onderkennen of erop te reageren. Bij honden leidt dit tot ontkenning: als ik net doe of ik het niet zie, is het er niet.

Medelijden

De VVD heeft inmiddels zoveel voor zijn kiezen gekregen, dat het nadeel bij de verkiezingen wel eens in een voordeel zou kunnen omslaan: dan wordt er dus op die partij gestemd uit mededogen….

Geef een reactie