TV over echtscheiden: make-over heelt de wonden.

Het wordt tijd om weer eens te lachen, zei tranenhamster en stroomkoningin Natasja Froger in Het echtscheidings-programma van RTL. De moeder die haar echtgenote net naar zijn vriendin had zien vertrekken en daarvan de kinderen voor de draaiende camera deelgenoot had gemaakt, probeerde zo ontspannen mogelijk te kijken. Zo stond het immers in het ongeschreven draaiboek: na de hopeloosheid en het diepe dal, gloort in de verte het licht van de opluchting. En dat willen we wel zien. Liefst close met de camera er bovenop. Dat allemaal gerealiseerd binnen een beperkt aantal draaidagen, want anders wordt zo’n productie te duur.

Medicijn voor alles

Het werd tijd om de ellende achter te laten en dat kan het best door weer eens te lachen. Dus verplaatste het theater van dit drama zich naar de kledingwinkel voor de onvermijdelijke make-over. Een nieuwe jas, een nieuwe broek en een nieuw kapsel: make-over als universeel medicijn van de commerciële omroep voor elke identiteiscrisis. De dikke kont van net, wordt in deze fase van het programma ineens een “lekker strak kontje”. Maar het is en blijft dezelfde kont. De werkelijkheid laat zich niet veranderen door er andere woorden aan te verbinden. Maar ja, dat merk je pas later.

Geveinsde empathie

Diepingrijpende persoonlijke drama’s terugvertaald naar een bezoek aan de kapper. Zo kennen we het Nederland van de televisie. Zo’n programma over de ingrijpende gevolgen van echtscheiding is een prima initiatief. Laat de lijdensweg zien, bied oplossingen in de ellende en laat me als kijker begrijpen dat er soms geen licht aan het eind van de tunnel is en verlating nog de enige oplossing is. Ongetwijfeld een traumatiserende gebeurtenis. Maar dan wil ik het wel MEEBELEVEN en kunnen BEGRIJPEN waarom een macho-vader het belang van zijn vriendin groter acht dan dat van zijn kinderen. Daar is het televisie allemaal niet om te doen. Dit is geveinsde empathie, de brandstof voor hoge kijk- en dito winstcijfers. En mocht ik me in mijn analyse vergissen, doe dan in ieder geval een beetje moeite om OPRECHTE belangstelling te tonen. Blijf dan uit de buurt van emotiediva Natasja, die wel veel begrip, maar zelden adekwate oplossingen aanreikt.

Niet over de rug van kleine kinderen

Dr. Phil laat zien hoe het moet: niet over de rug van kleine kinderen, altijd zoekend naar een oplossing en niet te beroerd onmaatschappelijk gedrag bij zijn gasten aan de kaak te stellen. Het is een opluchting om op televisie af en toe nog eens iemand tegen te komen die niet meebeweegt in de alles-moet-kunnen wind die door de digitale mediawereld raast. “Onmaatschappelijk gedrag? Wat is dat precies?” Nou, het maken van programma’s op de emergencyafdeling van een ziekenhuis, zonder dat patiënten daarvan weten, het maken van programma’s over echtscheiding over de rug van kwetsbare kinderen, of het eten van mensenvlees: irrelevante tumult dus, waarmee de indruk wordt gewekt dat alles goed is, zolang je je er maar lekker bij voelt. Zolang iedereen met zichzelf bezig is, krijgt toch iedereen aandacht, las ik ergens. Als “Echt Scheiden” het antwoord is van RTL op de behoefte van het publiek aan authentieke televisie (de trend die dit jaar vanaf de televisiebeurs in Cannes wordt gemeld) dan is er alle reden om onze schuilkelders weer te openen.

 

Ton Verlind

Geef een reactie