Staan krantentitels journalistieke efficiency in de weg?

Radio 1In De Volkskrant van vandaag schrijft redacteur Wilma de Rek met enige waardering over de aanstaande veranderingen op Radio 1. De zender wordt geherpositioneerd, omdat het door de bezuinigingen en de aanstaande fusies noodzakelijk is. Programma’s verdwijnen, andere gaan naar nieuwe tijdstippen. De boel wordt gestroomlijnd en ook weer opgeleukt (meer muziek op sommige momenten), omdat er een onderzoek is dat dit dicteert.

Wilma zegt het vooral te waarderen, dat de omroepidentiteiten een minder belangrijke rol gaan spelen. Ze is er -zo lees ik tussen de regels- voorstander van dat samenwerkingsverbanden vooral vorm krijgen op basis van professionaliteit in plaats van identiteit, alsof het een het ander in de weg zou moeten zitten, laat staan dat er zoiets zou zijn als absoluut goede, waardevrije journalistiek. Boeiende, maar tevens tekortschietende visie waaruit automatisch een aantal vragen naar boven komt drijven.

Als nieuws louter vanuit professionaliteit wordt aangevlogen en niet vanuit een visie: dan wordt het wel erg saai en eenvormig in het Nederlandse medialandschap. Bovendien schiet Wilma zich met deze redenering in eigen voet als je hem zou doortrekken naar de wereld van de kranten. Die acteren steeds vaker op internet, sterker daar ligt volgens velen zelfs hun toekomst. Goedbeschouwd maakt het de consument niet meer zoveel uit (als je de redenering van Wilma volgt) wie dat nieuws aanbiedt. Of het de redactie van De Telegraaf is, de Volkskrant of NRC: als de feiten maar professioneel worden gepresenteerd.

Als niet identiteit, maar professionaliteit het leidend principe wordt in de journalistiek dan zou ook aan krantenredacties gevraagd kunnen worden de handen ineen te slaan en ervoor te zorgen dat op internet het sterkste journalistieke frontoffice ontstaat. Weg dus met individuele titels, want die zitten een verdere vervolmaking van het aanbod op internet eigenlijk alleen maar in de weg. Identiteit betekent, zo geredeneerd, versnippering en gebrek aan slagkracht. Tabe De Volkskrant dus, hetgeen ik persoonlijk zeer zou betreuren, maar wat vermoedelijk ook door de schrijfster niet zo bedoeld is.

Geef een reactie