Misschien schoot Rambam toch in het doel.

De KNVB reageert ongemeen fel op een test van het onderzoekprogramma Rambam op de omkoopbaarheid van spelers. Het is een vorm van over-reacting, die je meestal ziet bij organisaties die niet helemaal zeker zijn van zichzelf.

Voetballers hebben toch meldingsplicht?

Ik denk  dat het programma al heeft gescoord zonder dat de redactie het zich misschien realiseerde. Voetballers die worden benaderd met financiëel oneerbare voorstellen horen dat te melden en volgens de KNVB heeft nog geen voetballer dat -kennelijk op een enkele uitzondering na – gedaan. Door er nadrukkelijk op te wijzen dat voetballers een meldingsplicht hebben, heeft de KNVB meteen relevantie gegeven aan het onderzoek van Rambam, dat overigens liet weten met de onderzoeksresultaten (voorlopig) niets te zullen doen omdat ze te mager zijn.

KNVB had ook blij kunnen zijn.

De KNVB had het nieuws ook positief kunnen labelen door te melden dat journalistiek onderzoek niet wijst op corruptie onder Nederlandse voetballers. Maar zoals gezegd: achter het maken van misbaar gaat toch meestal iets schuil. Ik ken die tactiek uit mijn eigen journalistieke loopbaan. Het is een beproefde methode waarmee hotshots onwelgevallig nieuws willen killen: je brengt met veel (onterecht) tumult de boodschapper in diskrediet, waarna zijn boodschap niet meer wordt geloofd, ook al klopt die wel. Powerplay, noemen we dat. Meestal gespeeld door instellingen die een beetje losgezongen zijn van het maatschappelijke belang. Misschien dat Rambam het nog niet moet opgeven….

 

TON VERLIND

Geef een reactie