Er komt een mediacrisis aan

Op de nieuwe website van Catherine schreef ik, dat na de internetcrisis, de kredietcrisis en de economische crisis ook de mediacrisis onvermijdelijk op ons afkomt. Die bestaat uit twee elementen. Het traditionele businessmodel valt weg onder de oude media. Adverteerders lopen weg en de inkomsten uit internet compenseren dit verlies niet. Voor een deel zijn de oude media zelf debet aan de crisis, omdat ze het publiek de afgelopen jaren zo verleid hebben met gratis content, dat een afnemende groep voor inhoud nog wil betalen. Eigenlijk alleen nog maar een handvol 50-ers, de generetie die is opgevoed met het idee dat dingen van waarde een prijs vragen en dat je af en toe voor de samenleving verantwoordelijkheid moet nemen, bijvoorbeeld door lid te worden van een vereniging.

Geloofwaardigheidscrisis

Naast de bedrijfseconomische crisis worden de media ook getroffen door een geloofwaardigheidscrisis. Dat vind ik persoonlijk nog ernstiger. In de strijd om de aandacht van de lezer en de kijker is overdrijving verheven tot kunst, waardoor je de media niet meer kunt vertrouwen als geloofwaardige graadmeter van de ernst van het nieuws. Steeds vaker betrap ik me erop, dat ik alarm- berichten schouderophalend relativeer. Zo vaak worden er proefballonnen opgelaten die in hogere sferen uiteenspatten zonder ooit een spoor van betekenis te hebben nagelaten, dat het me steeds meer moeite kost om de volgende crisis serieus te nemen. De milenniumbug, de Mexicaanse griep, de vogelpest en zelfs de mate waarin Nederland door terrorisme wordt bedreigd: het oogt als opgeklopte slagroom.

Dan maar wat saaier

De media als hoeder van de democratie en controleur van de macht? Het zijn mooie woorden, die te vaak worden gebruikt om niet aan introspectie te hoeven doen. De betrouwbaarheid van de media ter discussie stellen is een doodzonde tegen de onafhankelijkheid. En toch zou ik willen dat journalisten kritischer worden, te beginnen bij hun eigen functioneren.

Ik wil mijn krant weer gewoon kunnen vertrouwen. Dat hij daarmee een stuk saaier wordt, neem ik graag op de koop toe.

 

Ton Verlind

Geef een reactie