Jeugdzorg: sneller met de feiten op tafel!

De samenleving is toe aan een morele heroriëntatie. We zijn een land Zonder Verhaal, waarin alle meningen gelijkwaardig zijn en er niet meer zoiets bestaat als een Universele Waarheid, gebaseerd op kennis. Dat is de mening van maatschappijfilosoof Robin Brouwer. Hij kwam tot deze conclusie op het Cafe Pensant over Jeugdzorg en Medialogica, donderdag 25 april in Rijswijk georganiseerd door de Stichting Jeugdformaat. Het gebrek aan feitenkennis en het afnemend gevoel van solidariteit, leiden volgens Robin Brouwer tot een negatieve houding ten aanzien van instanties die voor de samenleving moeilijke gemeenschappelijke taken uitvoeren, zoals de jeugdzorg. We zien nog wel wat ze verkeerd doen, maar niet dat ze de rommel opruimen die de samenleving achterlaat om het wat cru, maar niet onterecht te formuleren. Ze liggen voortdurend onder kritiek, omdat we niet meer het idee hebben dat ze die taken voor ONS vervullen, aldus Robin Brouwer.

Gemeenschappelijk belang gaat soms voor individueel belang

Op datzelfde symposium heb ik ervoor gepleit in crisissituaties sneller met de feiten naar buiten te komen en niet meer altijd de privacybescherming van ouders voorrang te geven boven een snelle en volledige informatie van de samenleving, vooral in die situaties waarin ouders zelf voluit de publiciteit zoeken en er maatschappelijke onrust dreigt, zoals in de zaak Yunus (zie video). Een meer open communicatie over de ernst van situaties waarmee jeugdzorg wordt geconfronteerd kan tot meer begrip leiden voor de moeilijke taak waar publieke organisaties zich voor gesteld zien.Het is geen pleidooi voor een minder kritische houding, maar wel een pleidooi voor oordeelsvorming op basis van feiten en niet op basis van gemakkelijke meningen.

Jeugdzorg wil niet steeds alle klappen moeten opvangen

Het symposium ging ook over Medialogica: het conglomeraat van mechanismen dat wel of niet tot een publicatie leidt, maar waarin vooral voorkeur blijkt te bestaan voor spektakel boven de werkelijke feiten. Vrijwel dagelijks leggen de serieuze media de vinger op de zere plek van de overdrijving. De Rellen in Gouda? Ze bestonden alleen in het hoofd van een handvol journalisten. In Nederland worden lichte taakstraffen gegeven voor zware vergrijpen, zoals Zembla ooit meldde? Argos TV van de VPRO en HUMAN lieten zien, dat de conclusie op drijfzand was gebouwd. Desalniettemin scherpte Den Haag de regels aan. Bijna 10 procent van de Nederlanders heeft onder invloed van de economische crisis afstand gedaan van de auto? Van dit nieuws, dat menig medium haalde, blijkt bij serieus onderzoek geen enkele bevestiging te vinden. Zo houden de media ons in een permanente staat van crisis, terwijl er vaak geen aanleiding voor is. De werkelijkheid van de media staat dus soms (hoe vaak?) los van onze beleefde werkelijkheid. Dat de Stichting Jeugdformaat dit onderwerp heeft geagendeerd en aan de waarheidsvinding een bijdrage wil leveren door ook het eigen communicatiebeleid kritisch onder de loep te nemen is een vreugdevolle ontwikkeling. Sneller met de feiten naar buiten en minder krampachtig omgaan met privacybescherming, zeker in die situatie waarin miskende ouders zelf naar het middel van de gepeperde publiciteit zoeken: het zijn goede stappen naar meer volwassen omgangsvormen.

 

Ton Verlind

Geef een reactie