In dubio over Peter R.

Wat liet Freek de Jonge zien met zijn uitval naar Peter R. de Vries in de uitzending van Pauw en Witteman? “Dat hij niet weet waar hij het over heeft en dat ie niet meer zo leuk is”, antwoordde Peter R., onze nationale misdaadverslaggever in “De Wereld Draait Door” gevat.

Mijn sympathie in deze kwestie ligt meer bij Peter dan bij Freek, die de televisieverslaggever verwijt over lijken te gaan en journalistiek tot entertainment te verheffen. Wat deed Freek indertijd in zijn protesten tegen de wereldkampioenschappen voetbal in Argentinië dan zelf? De wereld verbeteren vanuit een luie stoel. Ik neem het hier op voor Peter R. Hij doet wat ik meer journalisten zou willen toewensen: je vastbijten in een zaak en er desnoods 40 keer op terugkomen als je denkt dat het landsbelang ermee gediend is. Peter doet zijn research goed en degelijk en ik vind het niet zo erg dat lieden met snode plannen last hebben van wat je met journalistiek vermag. Het betekent niet dat er geen kritiek mogelijk is op de manier waarop Peter R. zich manifesteert. Want is Joran van der Sloot wel zo’n grote vis, dat het de inzet van deze mediamiddelen rechtvaardigt? Ik vind van niet. Dan is snel de verdenking geboren dat het toch ook om de kijkcijfers gaat.

Veel aandacht voor een sneue jongen

Zou Joran zonder de stimulansen van het televisie-programma in het opzetten van een vrouwen-smokkel-lijn (nou ja: volgens mijn stellige indruk kwam het initiatief juist NIET van de grond) zover gekomen zijn, als we nu zagen? Joran is een kluns. Veel in zijn omgeving mislukt. Misschien komt die vrouwenhandel wel helemaal niet van de grond. Van de wietplantage, die hij in zijn hoofd had, is immers ook niks gekomen. Bovendien had hij de pech tegen verstandige meisjes aan te lopen: “We willen wel naar het buitenland, maar we moeten eerst onze school afmaken”. Ruim boven de 20 zijn alle vrouwen hem straks vanzelf te slim af. Zo gek zijn ze dus niet in Thailand. De uitzendingen van Peter zijn misschien net iets te ronkend, wel erg de bescheidenheid voorbij. Te lange inleidingen, een overdreven spanningsopbouw, een Emmy Award die te pas en te onpas uit een nis wordt getrokken om de waarde van zijn werk te benadrukken. Peter maakt van journalistiek iets teveel entertainment . Maar als ik met het pistool op de borst moet kiezen, wint mijn waardering voor zijn gedrevenheid, zijn werklust en vasthoudendheid het desalniettemin van de kritiek op de lichte triomf die ook voelbaar is. Wat Joran betreft mag het nu best afgelopen zijn. Teveel aandacht voor een snotneus die van incident naar incident struikelt en al 5 jaar geleden liefdevol omsloten had moeten worden door de Nederlandse jeugdhulpverlening..

 

Ton Verlind

Geef een reactie