Het gen dat John de Mol mist

                   Toen Jeroen Pauw een aantal weken geleden John de Mol ondervroeg over diens ambities met SBS merkte de presentator op dat de Gooise mediatycoon wel een goed zicht heeft op businessmodellen, maar dat het hem nooit zo goed afgaat als hij zich bezighoudt met de programmering van een zender. Winstmakende innovatieve programmaconcepten ontwikkelen? Ja, dan moet je bij de Mol zijn. Hij strooit ze als suikergoed succesvol over de wereld. Maar programmeren? Nee: niet zijn sterkste kant.

De week van SBS

Deze week is de week van SBS. Of had het moeten zijn. De Mol introduceerde ‘6 Inside’ met de onvermijdelijke en talentvolle Albert Verlinde: het programma dat RTL Boulevard van zijn troon moet stoten. Vooralsnog niet gelukt. Albert maakte zijn hoge verwachtingen niet waar. In de publiciteit vooraf werd veel gehypt, maar uiteindelijk weinig waargemaakt. ‘DanceSing’ of ‘SingDance’, de innovatieve opvolger van The Voice? Het programma werd door Gordon –nieuwe partner in crime bij De Mol- geprezen zo hoog als de Eiffeltoren naar de wolken reikt, maar de eerste aflevering bleef op 700.000 kijkers hangen. Vernieuwend? Mmmm…  Misschien in de vormtrucs die vooral de bedenkers ervan vermogen te erotiseren, maar een inhoudelijke toevoeging, nou nee.

Wat mist er?

Van de wederopstanding van SBS is dus ondanks de investeringen nog niet veel zichtbaar. Wat mist er? Het antwoord is: een gen, een onderdeeltje van het erfelijke materiaal van iemand dat zijn gevoeligheid bepaalt voor bepaalde omstandigheden. Welk gen ontbreekt er bij John? Het gen dat je ontvankelijk maakt voor de tijdgeest. Die tijdgeest laat zich zo omschrijven: een toenemende afkeer van de heersende politieke en economische macht. Tegen het almaar meer en groter. Het stellen van kwantiteit (hoge cijfers), boven kwaliteit (betekenis voor de samenleving). Economisch nut als maat der dingen. Het is de vraag of de Gooische Werkelijkheid niet langzaam de connectie begint te missen met de alledaagse Nederlandse werkelijkheid. John is te zeer verknocht aan zijn Blaricumse biotoop; deze beschermde enclave die zo ver afstaat van het leven van de gele hesjes.

Gordon

Gordon profileert zich in het openbaar als een van de belangrijkste creatieve adviseurs van John. Ze hebben dagelijks contact. Dankzij de adviezen van Gordon veranderde de bedrijfskleur van SBS6 van agressief rood naar cool blauw. Het beeld dat rijst is dat van de Gooise coterie die nog leeft in de tijd van de grote aantallen, de herhaling van dezelfde trucjes, de innige tevredenheid met elkaar en de gekunstelde vriendschappen, die snel weer voorbij zijn als het verwachte succes uitblijft zoals Beau van Erven Dorens verklapte na zijn kortstondige vrijage met De Mol. De vriendschap eindigde tegelijk met het contract, zei Beau in een van de talkshows. Niet met zoveel woorden, maar het kwam er wel op neer. Intussen laat Beau in zijn ‘Rotterdam Project’ zien welke rol televisie kan spelen in het bijsturen van de werkelijkheid. Met zijn huidige programma’s oefent hij politieke invloed uit, zoals het hoort: goed gevoel voor de tijdgeest.

Wat John ontbreekt is een ideaal,  affiniteit met wat er in de samenleving aan de hand is: behoefte aan relevantie, betekenis, impact, echte mensen in plaats van de als slagroom opgeklopte ego’s.

Trucs

De trucs van John werken toch al jaren?, kunt u tegenwerpen. Ja, ze waren succesvol toen ze nieuw waren. Terwijl de Blaricumse familieman en mediatycoon blijft hangen in zijn eigen realiteit, wordt de samenleving slimmer. Steeds meer van ons doorzien de trucs. Die toegenomen maatschappelijke intelligentie zou wel eens de grootste drempel kunnen zijn voor het succes van SBS, de déjà vu-zender van Nederland.

TON VERLIND

2 reacties op “Het gen dat John de Mol mist
  1. Frank Jansen schreef:

    In de voorbije periode heeft dankzij de opbloeiende conjunctuur het typische rtl/sbs publiek steeds meer zijn dromen kunnen realiseren. De dream merchants van gisteren in de tv industrie hebben – zo het zich laat aanzien – het kompas van de oceaanstomer die zij creëerden niet kunnen plotten op de koers die de afdrijvende publieke nieuwsgierigheid voorgaat. Teflon amusement is daarvoor het bewijs en ‘been there done that’ gevoelens plus talloze alternatieven voor vermaak doen de rest. Inderdaad ontbreekt er een ‘gewisses erwas’ waarmee voorgangers wisten te verrassen. Keer op keer. Kortom, de kijkervaring van het publiek wordt steeds vaker als kritische factor onderschat in de kraamkamers waar de eigen ‘gut-feeling’ als maatstaf geldt. DanceSing is als titel een briljante vondst. Helaas is de content te voorspelbaar en zijn het weer de usual suspects die de toon aangeven. Ton had ipv gen ook lef kunnen schrijven.

  2. CreaBea schreef:

    Het probleem zit zich in formats die betaald worden en niet betaald worden door het creative team. Al jaren worden de formats nu gewoon of door Timor of door John zelf inelkaar gefrutseld. Terwijl al die jaren de formats van andere personen komen.
    Big Brother the voice etc allemaal van andere mensen.

    Het creative team had een uitimatus gestelt om eens goed betaald te krijgen, word steeds uitgestelt. En nu dus afstel sinds jaren. Middels heeft John Ja knikkers en geen mensen die echt van wanten weet. Ik vermoed dat hij gewoon zijn geld aan het opmaken is om straks van de half miljaird euro van zijn pensioen te genieten.

    Ton had destijds ivm het verlaten van de KRO via het productie bedrijf een cadeautje gekregen het moest iets zijn dat KRO weer zijn positie terug kreeg. CreaBea ging aan de slag en het werdt Boer zoekt Vrouw. Ton heeft zijn afscheid gehad en heeft KRO met succes achter gelaten.

    Of het goed gaat straks met TALPA, het zou nog kunnen, al zou die deze maal wel een grote zak geld mee moeten nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.