Geliefde knuffel gezocht…

Een goed verhaal ligt op straat. Met een journalistieke achtergrond weet ik als geen ander hoe dit adagium klopt. Je moet er wel voor openstaan en de kansen die je geboden worden met twee handen grijpen. Het is dan ook om die reden, dat ik Zwitserse Witte Herder Lumi deze week uitbundig complimenteer als ik haar tijdens onze nachtelijke wandeling in het ijskoude bos aan de overkant van ons huis plots met een vreemd voorwerp, bungelend in de bek, over het bospad zie slingeren. In het maanlicht tekenen zich de contouren van een immense muis, een gebreide knuffel, die zich op het verkeerde moment, op het verkeerde bospad bevindt. Ik besef, dat het verlies van dit attribuut ergens in het donkere Hilversum een klein kind diep ongelukkig moet hebben gemaakt. Maar ik heb er geen idee van waar Lumi de muis op de kop heeft getikt en los daarvan blijkt ze niet voornemens de pasverworven buit onmiddellijk en zonder slag of stoot weer aan de natuur af te staan. De huizen aan de overkant van de straat zijn donker, en nodigen niet uit tot een nader onderzoek. Plichtsgetrouw sjouwt herder Lumi, de muis de hele nachtelijke wandeling mee om de verloren knuffel uiteindelijk liefdevol te parkeren vóór de verwarming in de hal van mijn woning. Morgen hang ik als een omgekeerd opsporingsbericht wel een foto in het bos, bedenk ik.

verliefd op mevrouw de wit

Cadeautje…

Maar de ongelukkige familie is me voor en als ik de volgende nacht dezelfde route loop, ontdek ik op een van de bomen een wanhoopskreet: “Geliefde knuffel gezocht” met een telefoonnummer en een adres. Het is te laat om de gebreide muis bij de oorspronkelijke eigenaar terug te bezorgen, maar ik ben bij voorbaat blij dat ik iets kan betekenen voor mijn onbekende medemens en ik stuur meteen volgende sms: “Verloren muis gevonden door Zwitserse Witte Speurhond Lumi; wordt morgen thuisbezorgd!”. In gedachte zie ik hoe de ouders de tot dan ontroostbare peuter blijmoedig vertellen hoe een bijzondere, op een wolf lijkende speurhond het muisje heeft gered, in veiligheid heeft gebracht en dat het morgen van zijn kortstondige, avontuurlijke logeerpartij in blakende welstand naar huis zal keren. Zo zal de peuter leren om te gaan met tegenslagen, geloof kunnen verwerven in het goede van de mens, liefde leren voor dieren, nieuwe contacten opdoen en een prachtig verhaal cadeau krijgen, dat later weer aan de eigen kinderen verteld kan worden.

Nooit zullen we Anne leren kennen…

Aanvankelijk wordt het goede nachtelijke nieuws per sms dan ook enthousiast beantwoord met: “Namens 3 jarige Anne, heel hartelijk bedankt!”. Het geluk is slechts van korte duur. De volgende ochtend belt de moeder van Anne timide, met het verzoek de verloren gewaande muis liever in stilte in de brievenbus te deponeren en geen ruchtbaarheid te geven aan de wederkeer van de geliefde knuffel. Anne’s vader heeft zich namelijk per auto naar het 30 kilometer verder gelegen Amsterdam begeven om daar zonder uitstel en onmiddellijk een nieuwe knuffel te kopen voor het meisje. Dezelfde muis, maar nu nieuw en eerst met takjes en bosaarde bevuild om hem op de oude muis te laten lijken. Het telefoontje stelt me zeer teleur. Niet alleen wordt een fantasierijk en avontuurlijk verhaal snel en vakkundig om zeep geholpen. Maar weer wordt de behoefte van een klein prinsesje kennelijk onmiddellijk en zonder uitstel bevredigd. Kindertjes die niet leren met teleurstellingen om te gaan, zullen uiteindelijk geen leuke kindertjes blijken te zijn. Zwijgend en ontgoocheld stoppen Lumi en ik die ochtend de gebreide knuffel in de brievenbus van 3-jarige Anne. We zullen nooit weten wie Anne is en Lumi zal ook nooit als dank een hondenkoekje ontvangen.

 

Ton Verlind

1 Reactie op “Geliefde knuffel gezocht…
  1. Fanneke schreef:

    Anne

    Zou Anne er in getrapt zijn? Geen muis ruikt en voelt zo als haar eigen muis. Ik denk dat die ouwe muis inmiddels gewoon weer in haar bedje ligt, hoor! Wel jammer dat ze de redder van haar geliefde knuffel nooit heeft mogen ontmoeten. Van mijn Anne had Lumi wel 10 koekjes gehad! Overigens: het verliezen van een lievelingsknuffel is echt wel wat meer dan gewoon een teleurstelling, hoor. Dat is echt, niet te onderschatten, peuterverdriet….

Geef een reactie