Complimenten voor de politie

We kennen in Nederland nog geen prestigieuze “Goed gedaan!”-communicatieprijs, anders ging die afgelopen week wat mij betreft naar de politie voor de publieksvoorlichting rond de zoektocht naar de verdwenen Anne Faber, het 25-jarige meisje dat vrijdag een week geleden vertrok voor een fietstocht van Utrecht via ‘t Gooi terug naar Utrecht en nooit aankwam. Het is een drama, dat ik met meer dan gemiddelde aandacht volg omdat het zich vrijwel in mijn achtertuin afspeelt. Op de onfortuinlijke avond moet ze mijn woning op een steenworp afstand zijn gepasseerd, zich niet bewust van het onheil dat haar even later zou overkomen. En in het bos, waar ik dagelijks Zwitserse Witte Herder Suzie uitlaat kan ik de oproepen om naar haar te zoeken niet ontlopen. Dus zoeken we, waar mogelijk…..

Waarom dit compliment?

Waarom dit compliment voor de politievoorlichting? Ik ben niet zo’n fan van de manier waarop justitie en politie (in het algemeen) het publiek voorlichten. Vaak nogal arrogant, vanuit de hoogte, defensief, onnodig terughoudend, soms ronduit autistisch. Wèl de hulp van het publiek vragen, maar tegelijk ook het publiek met dédain tegemoet treden.

Goede updates

Maar nu is daarvan geen sprake. De informatievoorziening is goed, het publiek wordt serieus genomen, de terugkoppeling is uitstekend, er wordt feedback gegeven en er worden redelijk complete updates verspreid. De politie laat hier zien hoe het OOK kan, in een kwestie waarin de politie-autoriteiten op eieren moeten lopen, omdat de publieksziel snel gekwetst kan worden, getuige de emotionele reacties van de mensen die het drama op twitter volgen en dan andere mensen overigens weer verwijten dat ze het drama met zo’n gretigheid op twitter volgen…

Genomineerden

Vorige week nomineerde ik de moeder van een van de in Mali omgekomen soldaten voor haar waardige, trefzekere commentaar in de media op het onderzoeksrapport. Ze hield de minister van defensie een spiegel voor, maar zonder beledigend te worden, een eigenschap die zeldzaam begint te worden. Met haar optreden had ze een grote invloed op de publieke opinie en ook een beetje op de cultuur bij defensie. Ze verdiende daarmee de communicatieprijs van het jaar, zo luidde mijn pleidooi.

Goed gedaan!

Deze week nomineer ik de politie (door al dat gereorganiseer weet ik helaas niet welke politieregio, Utrecht meen ik) voor de “Goed gedaan!”-prijs. Uiteraard wel op basis van de kennis die ik NU heb.

Wat mij betreft komt die “Goed Gedaan”-prijs er in werkelijkheid. Hij geeft de gelegenheid om de overheid op het juiste moment te complimenteren voor dingen die wèl goed gaan in plaats van er voortdurend op in te hakken. Goed voorbeeld, doet goed volgen. Er is vast een sponsor en een omroep voor te vinden. Maak er géén ego-gala van met trompettergeschal, maar een sereen eerbetoon, in een bedding van goede achtergrondinformatie.

Intussen hoop ik vóóral, dat de zoektocht naar Anne een zo goed mogelijke afloop zal kennen, hoewel de kans daarop helaas met het uur kleiner wordt.

Politie-update van zondag 8 oktober 2017.

TON VERLIND

1 Reactie op “Complimenten voor de politie
  1. Hans Izaak Kriek schreef:

    Goed verwoord Ton, maar weet dat communicatie bij de politie ook een onderwerp van coaching is. Ik heb in het verleden veel toen nog politiekorpsen gecoached in het optreden naar de media. Misschien iets voor jou om op te pakken?

Geef een reactie