Boer zoekt Vrouw: parel van stijl

“Boer zoekt vrouw” is met dit programma vergeleken een parel van stijl en verhaalopbouw, schrijft Volkskrant-recensent Jean-Pierre Geelen vandaag in zijn kolom, nadat hij heeft gekeken naar de eerste aflevering van het SBS-programma “Speld in de hooiberg”, een gemakzuchtige rip off van het KRO-programma. “Misschien moet de licht verbijsterende conclusie wel zijn, dat “Boer zoekt Vrouw” toch een stuk meer “publieke omroep” is dan ik eerder dacht”. Uit de mond van de Volkskrant-recensent klinkt deze opmerking als het winnen van de Nipkow-schijf.

Programma gemaakt vanuit een visie

Die prijs is in de eerste plaats voor de KRO-mensen die een aantal jaren geleden betrokken waren bij de introductie van het programma en last but not least ook voor producent Blue Circle, die zo treffend in staat is gebleken om de KRO-uitgangspunten in dit human interest-programma te vertalen. Yvonne Jaspers is de presentatrice die met haar twinkelende verschijning gezicht gaf aan het programma; de vrolijk kirrende alom aanwezige finishing touch

Niet de gemakkelijke weg

Ik vermeld deze feiten niet zonder enige vorm van tevredenheid. Ik was als mediadirecteur nauw betrokken bij de start van het programma en heb in de ontwikkelingsfase van nabij de vele gesprekken gevolgd over het DNA van deze succesformule. Het was een bewuste keuze om niet de gemakkelijke weg te kiezen. Bijvoorbeeld van de zielige boer die op geitenwollensokken tussen het Delfts blauw danst op zoek naar een bronstige minnares. Boeren werden in die tijd gezien als wereldvreemd en zielig. Het programmateam wilde niet in die karikaturale muizenval trappen. Furieus was amusementschef Stephan Warnik toen andere omroepen op de loop gingen met het door de KRO zorgvuldig neergezette beeldmerk en boeren wel portretteerden als wezenloze imbecielen.

Er is goed over nagedacht

Het programma wordt gemaakt vanuit interesse voor gewone mensen. De deelnemers worden zorgvuldig geselecteerd, niet op hun zieligheidsgehalte, wel op hun opmerkelijke karaktereigenschappen. Er werd en wordt gezocht naar variatie en de producent ging op stap met de nadrukkelijke instructie om er geen potje van te maken. Kortom het programma weerspiegelt de doelstellingen die de omroep indertijd vanuit zijn identiteit had geformuleerd. En dat kan dan dus toch tot onderhoudende televisie leiden. Het waren goede keuzes. De erkenning van Jean-Pierre Geelen voelt daarom voor de programmamakers ongetwijfeld als een warm bad.

Maar…de kijkers wisten dat al

De Volkskrant stelt nu vast wat de makers van publieke programma’s al langer weten. Er is een groot verschil tussen publiek en commerciëel amusement, zelfs als formats soms op elkaar lijken. Het zit hem in het mensbeeld, dat er achter ligt. Het allergrootste compliment voor Boer zoekt Vrouw is niet eens de vaststelling van Jean-Pierre, maar het feit dat 4 miljoen kijkers al eerder in de gaten hadden dat er verschil is tussen authentieke televisie en het exploiteren van mensen. Dat nieuwsgierigheid naar… niet hetzelfde is als cynisme. SBS heeft dus nog steeds de tijdgeest niet begrepen . En de publieke omroep staat uitgerekend nu op het punt om van dit genre (human interest programma’s) afscheid te nemen, omdat de Haagse bezuinigingen heldere keuzes onvermijdelijk maken.

 

Ton Verlind

Geef een reactie