Bestuurlijke impotentie

Beroepschauffeurs staan op non-actief omdat het CBR niet in staat is hun rijbewijs tijdig te verlengen. Wie daarover bij het CBR verhaal wil halen hangt 1,5 uur onbeantwoord aan de telefoon.

Burgemeester Pauline Krikke sloeg de adviezen van politie en brandweer met betrekking tot het kampvuur op het strand van Scheveningen in de wind omdat ze vooral goede vriendjes wilde blijven met de naar anarchisme neigende palletbouwers in haar stad. We weten hoe het daardoor uit de hand liep.

CDA en VVD durven geen stelling te nemen tegen de Oudjaarsterreur uit angst voor kiezersverlies

Bouwbedrijven lukt het niet tijdig voldoende nieuwe woningen te bouwen omdat gemeentes geen beslissingen nemen.

Wie in Amsterdam milieuvriendelijke stadsverwarming heeft en zo bijdraagt aan het verminderen van de CO2-uitstoot, krijgt een evengrote prijsverhoging als Nederlanders die gas verstoken en zo bijdragen aan het klimaatprobleem.

Rob Jetten van D66 verdedigt een klimaatakkoord dat burgers laat dokken voor klimaatschade die door bedrijven wordt veroorzaakt. Burgers en Midden en Kleinbedrijf  -verantwoordelijk voor 22% van de CO2 uitstoot- krijgen ter compensatie van de de kosten voor de aanpak van dit probleem 250 miljoen subsidie, terwijl ze tegelijk een lastenverzwaring van 1800 miljoen mogen aftikken. Grote bedrijven -verantwoordelijk voor 78% van de CO2-uitstoot- ontvangen een subsidie van 500 miljoen, terwijl ze voor slechts 200 miljoen worden belast. Voor de een is de energietransitie dus een kostenpost, voor de ander een businessmodel.

Goedemorgen, lieve vrienden. Het is 5 januari 2019. Tóch ben ik niet pessimistisch. In grote lijnen gaat het niet zo slecht met Nederland. Ik zie veel goede dingen in mijn omgeving. Maar waar het goed gaat is dat vooral te danken aan de innovativiteit en het verantwoordelijkheidsgevoel van ons burgers. Ze doen aan vrijwilligerswerk, mantelzorg, houden het verenigingsleven draaiende, richten zorg- en energie-coöperaties op en houden zo de boel draaiende daar waar de overheid door bestuurlijke impotentie (lees: eenzijdig economisch denken) vast dreigt te lopen.

De hoop voor de toekomst komt van dit zelforganiserende vermogen* en niet van de overheid, want die laat navelstarend wel heel veel problemen escaleren: politie, onderwijs, zorg, belasting, leger noem maar op. Het is te begrijpen dat onze premier op zoek is naar een nieuwe baan.

Deze samenvatting is nog slechts de oogst van één dag, nl uit de krant van zaterdag 5 januari 2019.

TON VERLIND

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.