Zal het publiek Jack weer omarmen?

Of ie denkt dat het publiek hem opnieuw in de armen zal sluiten. Het is de vraag die Jack Spijkerman in vele vormen dezer dagen het meest wordt gesteld. Het gesternte lijkt de ex-topper nog niet gunstig gezind. Uit opinieonderzoek van Reclameweek blijkt dat 45 procent van de ondervraagden vindt dat Jack over zijn houdbaarheidsdatum is en 20% is het linkse lullen en het rechtse vullen zat.  Het zijn nare gevoelens die weer worden opgerakeld nu Jack Spijkerman binnenkort met een nieuw programma op RTL start, een quiz waarbij de opvatting van de deelnemers wordt vergeleken met de opinie van de Nederlanders.

Ongelukkige communicatie

“Joran van der Sloot en Willem Holleeder liggen beiden in een Amsterdamse Gracht. Wie zul je redden”, is een van de vragen waaraan John de Mol zelf tot diep in de nacht doktert, terwijl de cabaretier dan volgens eigen zeggen ( interview in De Volkskrant van 28 augustus), al lang en breed zelf weer thuiszit. Het is zo’n opmerking die laat zien dat de toppresentator geen gelukkige hand van communicatie heeft. Als je baas tot aan het ochtendkrieken aan jouw comeback zit te sleutelen is het niet verfijnd te melden dat je zelf thuis relaxed achter de salontafel zit. Niet zo bedoeld, wél onhandig.

Cold Turkey

Zo vraag ik me al langer af door wie Jack zich rond zijn publieke optredens laat adviseren. Na zo’n turbulente periode zou ik mijn nieuwe programma in stilte zijn gestart. Géén interviews vooraf, waarin al die pijnlijke wonden weer worden opengereten. Gewoon een Cold Turkey start. Eerst laten zien dat je d’r weer bent met iets dat er toe doet en dán pas al dat gezelligheidsgebabbel op de televisie. Ik zou mijn woorden wegen en het pad naar eerherstel met zorg hebben geplaveid.

Een probleem gaat niet weg door het te negeren

Terwijl in elk interview met Jack de pijn over zijn inschattingsfout aanraakbaar is, blijft de toppresentator teveel onverschilligheid veinzen over wat hem is overkomen. Een imago-probleem gaat niet weg door te doen alsof het er niet is.  Dat maakt het allemaal zo pijnlijk. Wat zou het lekker zijn om bij Jack na al die maanden iets van introspectie te merken. Dat is een sympathiekere pose dan de slachtofferrol die de presentator zich aanmeet. In het Volkskrant interview verbaast de cabaretier zich over het perfectionisme van John de Mol, die tot in detail aan decors laat sleutelen tot hij er tevreden over is. “Ik denk dan: ach die kerels hebben zo hard gewerkt. Maar John zegt dat het toch anders moet. We gaan voor het beste”. Zo hoort het en zo had Jack na zijn creatieve stervensproces misschien ook zijn wedergeboorte wat zorgvuldiger moeten voorbereiden. Onwillekeurig moet ik denken aan de Rabo-wielrenner die door een van de jongens van Studio Sport wordt geïnterviewd en niet ziet dat de koers inmiddels is begonnen. Je kunt dan nog wel winnen, maar je begint met een behoorlijke achterstand.  

Ton Verlind