5 maart. 2009

Christian van Thillo: een man van inkt en papier

Christian van Thillo, de nieuwe eigenaar van PCM, wordt in het Nederlandse nieuws afgeschilderd als een “kille saneerder”.  Maar zo ken ik hem helemaal niet. Een paar jaar geleden had ik het voorrecht om kennis te maken met Christian. Tegenover mij zat een gepassioneerde mediaman, die het creatieve product belangrijker vindt dan geld verdienen.

Ook een realist: zonder gezonde exploitatie, géén creatief product. Hij was weinig positief over de “Gouden Kooi”-mentaliteit die toen oprukte in het Nederlandse medialandschap. Het publiek wordt die oppervlakkigheid beu, voorspelde hij. Toen al dacht ik, dat de redactie van Het Parool van geluk mocht spreken,  te behoren tot de stal van deze Belg, die namens zijn familie het bezit zo goed mogelijk beheert. De betiteling “kille saneerder” is trouwens weer zo’n  gemakkelijk cliché, een typisch symptoom van de “Dutch media desease”, de polderziekte die er voor zorgt dat in onze media de meningen de feiten vooruitsnellen. Zo bekeken zou het geen kwaad kunnen als er hier en daar eens een mes werd gezet in een op routine drijvende, gemakzuchtige redactie.

 

Een samenzwering die bleef steken

Ik sprak indertijd met Christian van Thillo om een idee bij hem te toetsen, dat was ontstaan in het brein van Joop van den Ende. Met Joop had ik een geanimeerd gesprek, nadat de Raad van Bestuur van de Nederlandse Publieke Omroep het programmamodel had doorgedrukt, waardoor een succesvol Nederland 1 zou ontstaan, een gedegen Nederland 2 en een avontuurlijk Nederland 3. Het was Joop niet ontgaan, dat het aankomende succes van Nederland 1 voornamelijk was gebaseerd op de succesnummers van drie grote omroepen: TROS, VARA en KRO. Zo’n zender kan heel goed de broek zelfstandig ophouden. Sla de handen ineen, zei Joop, en probeer draagvlak te krijgen voor een publiek/private samenwerking. Mijn steun heb je!  Eén semi-commerciele/publieke zender en 2 puur publieke kwaliteitszenders, maar wel in eendrachtige samenwerking.

Het leek me een mooi perspectief. : drie grote omroepen die samen aan het maatschappelijke ondernemen sloegen, met een tikje hulp en goeddeels op eigen kracht.  Er was een beetje draagvlak, in ieder geval geen totale afwijzing. Er vonden enerverende gesprekken plaats tot op het hoogste omroepniveau, maar uiteindelijk bleek er toch onvoldoende moed om écht te vernieuwen.

PCM gefeliciteerd

In die tijd vroeg ik dus belet bij Christian van Thillo, omdat ik aan hem het realiteitsgehalte van de plannen wilde toetsen en we natuurlijk in hem en Joop potentiele financiers zagen.Christian noemde de plannen interessant en haalbaar en bood vriendelijk zijn diensten aan. Tegenover mij zat een charmante, betrokken mediaondernemer, waarvan ik toen al dacht: hadden we er daar maar een paar meer van. Het viel me op, dat hij juist niét koketteerde met de harde manier waarop sommigen hun sporen trokken in het Nederlandse medialandschap. Een man van stand. Het is weer een paar jaar geleden dat ik Christian sprak, maar ik ben toch geneigd om de redacties van de PCM-kranten te feliciteren met de komst van een financier met passie voor inkt en liefde voor papier en dan bedoel ik niet het papier waarop onze euro’s staan gedrukt.

Ton Verlind

Plaats een reactie
Design & Development: I-Brix B.V. in opdracht van Ton Verlind