Korpschef is kwaad op politiek

Korpschef Jan Stikvoort van de regio-politie Hollands-Midden vindt dat de Tweede Kamer een verkeerd beeld heeft gegeven van de problemen met Marokkaanse jongeren in Gouda. Hij is verbijsterd hoe kamerleden van links tot rechts een betrekkelijk klein incident hebben opgeklopt, zo zegt hij deze morgen in De Volkskrant. Voor Geert Wilders waren de incidenten in Gouda aanleiding de regering op te roepen om het leger uit Uruzgan terug te halen en te stationeren in de wijk Oosterwei.

Veel mening, weinig feiten

Als Stikvoort gelijk heeft (maar dat weet je niet, omdat hij er misschien een belang bij heeft het straatje van de getergde politie schoon te vegen), signaleert hij een ernstige zaak. Het betekent dat de media ons dagenlang in crisis hebben gehouden over een voorval, dat eigenlijk die aanduiding niet verdient. Dan is niet alleen een kritische beschouwing van onze parlementariërs op zijn plaats, maar beschrijft Stikvoort eigenlijk ook het failliet van de media, omdat die niet in staat waren een goed beeld van de werkelijkheid te schetsen. Dat vind ik nóg verontrustender. Van politici weten we dat ze in het spel om de macht opportunistisch opereren en steeds vaker hun toevlucht nemen tot symboolpolitiek. Maar die mechanismen werden in het verleden gecorrigeerd door een kritische, onafhankelijke, op feiten gerichte pers. In hun strijd op overleven zijn de media niet meer de kritische beschouwers van de hype, maar de aanstichter ervan.  Veel reden voor zorg.

Te weinig geld voor onderzoek

Het valt me op, dat het steeds moeilijker wordt om een goed beeld van de werkelijkheid te krijgen. Rond Gouda kon je op dezelfde dag meemaken, dat De Telegraaf een sombermakend verhaal publiceerde over, de anarchie die in deze Nederlandse stad om zich heengreep, compleet met een suggestieve foto van politiemensen die passief staan toe te kijken, terwijl ’s avonds op de televisie bewoners van Gouda zelf aangaven, dat het hun stad wel meeviel en dat de problemen beperkt waren tot een enkele straat in een enkele wijk. Triest trouwens, dat politiek en politie dan niet in staat zijn om zo’n overzichtelijk probleem te tackelen. Wie in dezelfde dagen de breedsprakigheid ervoer van de minister van binnenlandse zaken bij Pauw en Witteman kon al wel zien dat er weinig te verwachten valt van een daadkrachtig optreden op korte termijn. Met ingehouden verbazing aanhoorde ik de lange monologen van Guusje ter Horst, die veel sprak, maar weinig zei en daarin niet of nauwelijks werd gecorrigeerd door onze topinterviewers, die wel topinterviewers zijn, maar helaas ook niet beschikken over een redactie die af en toe het land eens ingaat om te zoeken naar de ultieme waarheid achter al die onderwerpen die op de televisie voortdurend  de zendtijd vullen. (foto: een echte redactie, volgens Google)

Gaat u maar rustig slapen

In de berichtgeving kun je bijna niemand meer vertrouwen. Geert Wilders rakelt het integratievuurtje graag en fel op bij elk incident, dat hij kan ontdekken. De andere partijen willen zich niet laten aftroeven en doen er een schepje bovenop. Onze kranten worden almaar trager in het onderzoeken van de feiten en papegaaien onze decisionmakers na. Het noteren van een mening is gemakkelijker dan het onderzoeken van de feiten. Zo hollen we van de ene crisis naar de andere zonder ooit te weten of we aan een echte crisis hebben geroken. Zeer onrustbarend als het gaat om nóg ernstiger zaken zoals de kredietcrisis, die álle Nederlanders raakt via het spaartegoed of ontwaarding van de pensioenen. Als minister Bos zegt, dat we als individuele Nederlander geen of nauwelijks risico lopen dan geloof ik dat per definitie niet , omdat ik niet kan beoordelen van welk politiek spel ik onderdeel ben en de kranten die ik lees op hun beurt ook weer onderdeel zijn van datzelfde strategische spel en niet meer beschikken over het geld, de tijd en de aanvechting om aan echt onderzoek te doen. Het is tijd voor nieuwe, onafhankelijke, kritische journalistiek. Maar dan journalistiek die aan de kant van de lezer staat en géén onderdeel is van de Haagse coterie.

Ton Verlind