Pensioenbestuurders denken aan hun eigen hachje….

 Er is iets raars met het pensioendossier. De politiek schetst een loodzwart beeld mbt de toekomst van ons pensioenstelsel. De media gaan daar tamelijk algemeen in mee. Twee jaar lang verdiep ik me nu in dit dossier en dat leidt tot de conclusie dat de soep niet zo heet gegeten moet worden.

Overheid maakt zelf de problemen

We hebben een goed stelsel en het is toekomstbestendig. Het komt vooral door de gekunstelde rekenmethodiek die de overheid hanteert waardoor het lijkt alsof het pensioenstelsel op instorten staat. Steeds meer deskundigen en o.a. de vakbeweging pleiten voor “pas op de plaats” als het om de hervorming van het pensioenstelsel gaat. Niemand weet wat van hervormingen waarover de formatiepartners zich nu buigen, voor individuele burgers de gevolgen zullen zijn. Bovendien is zo’n herziening ook niet nodig, zeggen de critici van deze hervormingswoede. Bij het pleidooi om herziening gaat het kennelijk om andere belangen dan de duurzaamheid van het huidige systeem.

Bestuurders duiken weg in de pensioendiscussie

Het is vooral vreemd dat pensioenbestuurders -de belangenbehartigers van de burgers- zich niet in de discussie mengen, ondanks hun grote deskundigheid. Hoe komt dat, vraag ik me af? Het komt omdat pensioentoezichthouder De Nederlandsche Bank, pensioenbestuurders bijna naar Russsisch model in een ijzeren greep houdt. Kort door de bocht: wie niet in lijn met het overheidsbeleid handelt vliegt eruit. En veel pensioenbestuurders (een enkele uitzondering daargelaten)….zijn simpelweg carrièremakers die niet graag afstand nemen van de wereld waarvan ze deel uitmaken want daar liggen hun loopbaankansen en een dikke beloning. Pensioenbestuurders gedragen zich in deze discussie vooral als zetbaas van de overheid en handelen niet vanuit het belang van premiebetalende burgers.

Belangenverstrengeling

Onafhankelijkheid is daardoor ver te zoeken in de pensioendiscussie, ook omdat de meeste media het door politieke partijen neergezette pensioenframe tamelijk kritiekloos volgen. En dat leidt er toe dat mediagebruikers -vriendelijk gezegd- een eenzijdig beeld geschetst krijgen van de staat waarin ons pensioenstelsel zich werkelijk bevindt.

Wie behartigt het burgerbelang?

Beter zou het zijn als burgers zich wèl met de pensioenmachinaties zouden bezighouden. Het gaat om een spaarpot van meer dan 1200 miljard en dat is UW geld. Heb ik uw interesse gewekt lees dan mijn onderbouwing in deze weblog en spreek me tegen daar waar u interessante argumenten hebt…..

Dit valt op in het pensioendossier:

  • De pensioendiscussie wordt niet gevoerd vanuit burgerperspectief. Burgers lijken de sluitpost: ze hebben de resultaten van politieke besluitvorming maar te accepteren, los van verwachtingen die in het verleden zijn gewekt.
  • Het leidt er toe, dat mensen met een pensioen al jarenlang achterblijven in koopkracht.
  • Het actuele pensioenbeleid leidt er toe dat de pensioenen al jarenlang niet zijn verhoogd.
  • Overheid en politiek schetsen bij voortduring een negatief beeld van het Nederlandse pensioenstelsel: het zou niet toekomstbestendig zijn, maar dat beeld klopt niet.
  • Dat negatieve frame wordt in hoge mate bepaald door het beleid van de Nederlandse overheid. Voor het pensioenstelsel zijn regels bedacht die NIET de stabiliteit brachten die door de overheid werd beloofd en een onnodig negatief beeld schetsen van de soliditeit van pensioenfondsen. De overheid is dus bezig met het bestrijden van problemen, die de overheid zelf heeft veroorzaakt.

  • Volgens die overheidsregels “doen” de Nederlandse pensioenfondsen het niet zo best en laat de dekkingsgraad te wensen over. Maar kijk je naar de werkelijke rendementen van pensioenfondsen over een langere periode, dan doen de meeste pensioenfondsen het wondergoed. Er is volop geld om huidige en toekomstige verplichtingen na te komen.
  • Er zijn voor verschillende pensioenfondsen berekeningen gemaakt rond de vraag wat er zou gebeuren als dat pensioenfonds vandaag zou sluiten. Dan zouden die pensioenfondsen alle huidige en toekomstige verplichtingen kunnen nakomen en aan het eind van de rit nog miljarden euro’s aan reserve overhouden.
  • Er zijn geen redenen te veronderstellen dat het de komende jaren anders zou gaan. Sterker: zouden de pensioenfondsen meer vrijheid van handelen hebben, dan zouden ze het hoogstwaarschijnlijk beter doen dan nu.
  • Dat de Nederlandse pensioenfondsen het niet zo slecht doen blijkt uit het feit dat in de top 10 van grootste pensioenfondsen ter wereld 2 Nederlandse pensioenfondsen voorkomen: het ABP en het pensioenfonds voor de zorg, PFZW. Het vermogen van deze pensioenfondsen steeg in 2016 naar wereldmaatstaven meer dan gemiddeld met ruim 7%
  • Kritische volgers van de pensioendiscussie valt op, dat veel media tegenvallers in de vermogensontwikkeling van pensioenfondsen WEL en meevallers vaak NIET melden, waardoor er een scheef beeld ontstaat.

Gepensioneerde is de sluitpost

  • Bij het behartigen van de pensioenbelangen staat in onze visie niet de positie van de burger centraal, maar spelen de overheidsfinanciën, werkgeversbelangen en verzekeringsbelangen een grote rol.
  • Dat zou misschien te verdedigen zijn als je de pensioenreserve zou beschouwen als “gemeenschappelijk” bezit. Maar dat is een onjuiste visie. De ruim 1200 miljard euro in de pensioenpotten is het eigendom van de mensen die dat geld opbrachten. De overheid zou er van af moeten blijven en de eigenaren van dat geld (wij dus) zouden er meer zeggenschap over moeten hebben.
  • De overheid bedenkt niet alleen de pensioenregels, maar heeft er ook een groot belang bij. Als de pensioenkosten worden gedrukt is dat gunstig voor de overheidsfinancië Het ABP, het pensioenfonds voor de ambtenaren, is immers het grootste pensioenfonds en voor de overheid een kostenpost. Het is ons niet duidelijk of de overheid bij pensioenbeslissingen de belangen laat prevaleren van de gemiddelde burger of vooral naar de eigen positie kijkt als werkgever. Steeds vaker denken we dat het vooral om dit laatste belang gaat. In dat geval is er sprake van “belangenverstrengeling”.
  • Werkgevers hebben er belang bij de pensioenkosten te drukken om zo de loonkosten laag te houden. Dat belang delen ze dus met de overheid, die we helaas in veel verschillende functies tegenkomen: belanghebbende (werkgever), belangenbehartiger van burgers, vriend van grote ondernemingen, toezichthouder en aanzwengelaar van de economie.

Het gaat helemaal niet zo slecht

  • Er is geen argument om op pensioenvoorzieningen te beknotten. Het gaat goed met de economie en daarvan profiteren bedrijven bovenmatig. Hun winsten zijn gestegen, toch bezuinigen ze op loonkosten, de belastingtarieven voor bedrijven zijn de afgelopen jaren substantieel gedaald. Er is dus voldoende geld om te investeren in toekomstige generaties bv door het pensioensysteem op peil te houden.
  • Op dit moment profiteren bedrijven naar verhouding (veel) méér van de economische opleving dan burgers.
  • De Nederlandse overheid heeft een systeem bedacht, waarbij de soliditeit van pensioenfondsen wordt berekend aan de hand van de marktrente. Die marktrente wordt in hoge mate beïnvloed door beleid van de Europese Centrale Bank. Die ECB doet aan monetaire financiering (drukken van geld): koopt maandelijks heel veel staatsschulden en bedrijfsschulden op. Als geld goedkoop beschikbaar is (wat het geval is door het beleid van de ECB) dan daalt de rente. Die staat bijna op 0%. Pensioenfondsen moeten hun dekkingsgraad berekenen met die hele lage rente en dan kom je dus uit op een zwakke positie. Maar dat is een rekenmodel: het heeft weinig met de werkelijke positie van pensioenfondsen te maken. In werkelijkheid hebben de pensioenfondsen in de afgelopen jaren goede rendementen gemaakt. Zelfs De Nederlandsche Bank beoordeelt dit ECB-beleid negatief en toch houdt de Nederlandse overheid die koppeling in stand.
  • Het kabinet zou dit probleem simpel kunnen oplossen door voor de komende jaren een vast rentetarief te hanteren voor het berekenen van de degelijkheid van pensioenfondsen. Rente een half procentje omhoog betekent een aanzienlijke (theoretische) verbetering van de pensioenfondsen, zonder grote negatieve gevolgen voor wie dan ook.
  • Verandert de overheid de pensioenregels niet, dan zullen de pensioenen de komende jaren mogelijk verlaagd moeten worden, terwijl de pensioenreserve de afgelopen jaren alleen maar is gestegen, zelfs in de crisisperiode.

Oneigenlijke motieven

  • We denken dat het handhaven van die koppeling het kabinet goed uitkomt, omdat het een (gekunsteld) negatief beeld van de pensioenfondsen oplevert, waaraan de politiek het argument ontleent om het pensioenstelsel te hervormen.
  • Hoe die hervorming voor huidige en toekomstige deelnemers zal uitpakken is onbekend. Het gaat om het schuiven van geld, alleen is onduidelijk wie de winnaars en wie de verliezers zullen zijn.
  • Steeds meer deskundigen en ook de FNV, twijfelen aan de noodzaak van hervormingen. Er zijn simpele ingrepen mogelijk, waardoor het huidige stelsel betaalbaar blijft voor zowel jong als oud.
  • Steeds meer experts van naam zetten vraagtekens bij het beleid dat de overheid voert rond de pensioenen. Maar het is opvallend dat de bestuurders van de grote pensioenfondsen in die discussie volledig afwezig zijn. Ze steunen deze argumenten niet, maar spannen zich evenmin om ze te weerspreken.

Pensioenbestuurders zijn niet onafhankelijk

  • Het heeft te maken met de positie van die pensioenbestuurders: ze komen vaak uit het commerciële deel van de pensioenwereld en kijken vanuit zakelijk perspectief naar de pensioendiscussie, niet zozeer dus vanuit het belang van burgers. Vaak komen ze uit een ambtelijke of politieke omgeving, hebben daar hun carrière gemaakt of willen daar nog carrière maken. De pensioendiscussie wordt dus gedomineerd door een machtig netwerk van zichtbare en onzichtbare belangen, die nauw met elkaar verstrengeld zijn. Onafhankelijke deskundigheid kom je in deze pensioendiscussie niet tegen en ze worden evenmin gezocht en aangemoedigd om een onafhankelijk oordeel te geven. Pensioenbestuurders die zich tegen het overheidsbeleid keren kunnen het in de commerciële, politieke en ambtelijke wereld wel vergeten. M.a.w.: teveel belangen zijn verstrengeld.
  • Daarnaast heeft De Nederlandsche Bank (u weet wel: toezichthouder namens de overheid) de pensioenbestuurders in een ijzeren greep. Je kunt namelijk alleen pensioenbestuurder zijn als je door DNB getoetst en goedgekeurd bent. Word je “afgetoetst” en krijg je geen brevet van goed gedrag dan kun je een carrière in de financiële wereld wel vergeten. Pensioenbestuurders zijn dus monddood gemaakt en hun persoonlijke belangen zijn kennelijk te groot om daartegen fel van leer te trekken. Het overheidsbeleid bekritiseren, confrontaties aangaan met de visie van De Nederlandsche Bank betekent het eind van je carrière.

Media en framing

  • In de discussie spelen de media een bijzondere rol. Ze zijn gevoelig voor het negatieve frame dat door de politiek met succes rond de pensioenen is neergezet en volgen in hun berichtgeving deze hoofdlijnen. Bovendien verkoopt het frame “oud eet het pensioen op van jong” lekker naar je jongere lezers, terwijl op basis van argumenten gemakkelijk is uit te leggen dat het niet zo is. Kritische geluiden die afwijken van dit mediaframe halen maar mondjesmaat de publiciteit.

De berichtgeving rond pensioenen is dus in mijn visie eenzijdig. Ik heb in deze opsomming, die verre van volledig is, geprobeerd daar argumenten tegenover te stellen, maar sta open voor kritische beschouwingen als ik hierboven iets beweer, waarvan anderen vinden dat ik het niet waar kan maken. Achtergrondinformatie m.b.t. dit dossier, bezien vanuit het belang van de premiebetalende burger is ook te vinden op de website: www.loonvoorlater.nl

TON VERLIND

Facebook
Facebook
Twitter
Visit Us
LINKEDIN
26 reacties op “Pensioenbestuurders denken aan hun eigen hachje….
  1. Henk Lammertink schreef:

    Het is een bedroevend en kwaad makend relaas van een schandalige praktijk.
    Terecht wordt gevraagd om acties. Maar de genomen acties, tot nu toe, zoals vragen om antwoord en uitleg lopen vast op onwil om te reageren. Is een actie via de rechter tegen personen of instanties een mogelijkheid? Te beginnen met de “makkelijkste” targets om een poot aan de grond te krijgen en vandaar verder te procederen.

  2. C. de Veth schreef:

    In de jaren zeventig werd mij een waardevast pensioen aangeboden bij de locale overheid. Daar is nu veel meer van de merken en is het o.a. deze regering die zich gaat bezighouden met mijn opgebouwde pensioen. En dat zonder mij, want mijn klacht is naar het ABP dat er weinig of geen informatie wordt gegeven over de huidige en toekomstige situatie van ons pensioen. De directrice is het met de regering eens dat er iets moet gebeuren willen wij in de toekomst nog pensioenen kunnen uitbetalen. Ik vraag mij af os zij de belangen van de huidige- en toekomstige gepensioneerden behartigd of meehuilt in het bos. En mijn vraag is waarom wij dit accepteren. Waarom is de regering zo benauwd over mijn geld? is zitten er meer bedoelingen achter. Los van de EU die gespitst wordt als er over geld wordt gesproken. Wij zijn dan toch aan zet om via de politiek de regering op andere gedachten te brengen.

  3. JH Vink schreef:

    Ben het helemaal eens met deze feiten, er moet inderdaad binnen vier jaar iets gaan gebeuren want anders zijn wij door die eurofile partijen onze 1500 miljard euro kwijt die achterbaks zonder de kamer in te lichten door Mevr. Kleinsma binnen een halve dag zijn goedgekeurd en aan de EU uitgeleverd.
    Men heeft niet in de gaten dat men elke dag door de media en deze regering gehersenspoeld en dom gehouden worden, we interesseren ons nergens voor lezen er niet over en we begrijpen niets van pensioen, hebben ook geen zin om zich er in te verdiepen, dus we zijn gewoon een slaafs klootjes volk. Het is jammer voor de drie diehards Maarten van Rooijen, Henk Kolk en Peter Omtzigt dat men niet meer steun krijg.
    Het is inderdaad gegoochel met de rekenrente en jong en oud tegen elkaar opzetten. Ik stop nu want ik maak mij steeds kwader over dit asociale kabinet.

    Met vriendelijke groet,

    JH Vink.

    31/3077ac/Rotterdam.

    • Cees de Bruin schreef:

      Deze blog is mij uit het hart gegrepen en de heer Vink vertolkt, wat mij betreft, uitstekend wat er feitelijk aan de hand is.
      Wij worden grotelijks gemanipuleerd door een dichtgetimmerd netwerk van verstrengelde belangen van lieden die binnen het politieke en financiële circuit worden rond gepompt. Bezuinigen en belangen van burgers afwijzen is credo in deze partijen democratie waar de dom gehouden burger kritiekloos of suf gepraat maar trouw achterna blijft hollen. In partijen zijn mondige mensen, zoals de heer Verlind, niet welkom. Hoezeer hij ook het gelijk aan zijn kant heeft.
      Voor deze ellende is maar een oplossing mogelijk, weg met politieke, religieuze en financiële kleurtjes en grote opschoning in de uit algemene middelen bekostigde media. Een zaken kabinet en lam gelegde bureaucratie. Maar ja, nu trap ik tegen heilige huisjes.

  4. Willem Kwak schreef:

    Als alle benadeelde gepensioneerden, en dat zijn al die gepensioneerden die al bijna 10 jaar niet geïndexeerd zijn, eens lid worden van 50+ en daar dan ook op stemmen natuurlijk, Zal er een enorm blok ontstaan waar het huidige politieke stelletje in Den Haag niet meer omheen kan. De sg vriendjes politiek moet nodig eens aan de kant geschoven worden.

  5. R. van Bergen schreef:

    Jaarrekening 2017 ABP. Aktiva, di=us eventueel te besteden. 400 miljard kosten, uitkeringen en geheer, 10 miljard. Op de plank ligt voor 40 jaar pensioen klaar ( Dus zonder zelfde de premie van de werkenden). Passiva, dus geld dat niet direct is uit te geven: 400 miljard dus andermaal voor 40 jaar pensioen. Alles bij elkaar heeft het ABP voor 80 jaar pensioen in kas. Dekkingsgraad? Misbruik maken van de goedgelovigheid van mensen in zogenaamde deskundigen, helaas ook van de vakbeweging, de formule is duidelijk bedacht om indruk op mensen te maken, inhoudelijk slaat het nergens op. Wat nu al meer dan 10 jaar gebeurt is pure diefstal van gespaard, uitgesteld, loon. Voor dat geld is gewerkt en dus behoort het rendement ook toe aan de eigenaren van dat loon.

  6. Filippo Scevola schreef:

    Wat heeft te maken de monetaire politiek van BCE met de Nederlandse pensioenen? 1) De maatregelen van Draghi zijn gericht ter voorkoming van de absurde toestanden in de Europese Uni dat de arme lande om geld te lenen tot 10% rente moesten betalen en de rijke landen 1 tot 0%.
    2) De lage rekenrente die de pensioenen moeten handhaven is een absurde,door de regering gedwongen maatregel. Om aan het uitgesteld loon/geld van de gepensioneerde aan te komen, terwijl de pensioenfondsen rendement halen van 6 tot 8% ?

  7. Jack Snijders schreef:

    De discussie rond het afbreken van ons sociale stelsel komt niet uit de lucht vallen. Het is een bedachte langer termijn strategie. In het streven naar een sociaal Europa past het niet dat de noordelijke Eurolanden een hoger sociaal klimaat hebben. De nieuwe strategie is er op gericht om alles naar een Europees gemiddelde te brengen. Daar mee is in het denken van de eurofiel de kans dat de eurosceptische de wind uit de zeilen word gehaald. Noord Europesche landen zullen hiervan de rekening gepresenteerd krijgen. Zoals de strategie rond het afbreken van ons pensioenstelsel zijn en komen er steeds meer strategieën uit de neoliberale politiek waarin heel rechts zich in vervoegd. De FNV en de linkse politiek hebben te weinig kennis om daar adequaat op te reageren. De strategie van de individualiseren jaren 70 heeft voor een groot deel de sociale cohesie uit de samenleving gehaald (buren kennen elkaar nog nauwelijks). De nieuwste strategie is de participatie samenleving, weg met de individualisering maar solidair zijn met diegene die door de Neoliberale politiek in de problemen zijn gekomen.
    Al deze bedachte strategieën hebben een gezamenlijk kenmerk, bezuinigen.
    Alles wat tot nu toe bedacht is heeft er toe geleid dat de samenleving er sociaal op achteruit gegaan is. Het Arbeiders inkomens quota is van 80/100 naar 70/100 gegaan en ik vrees dat het nieuwe regeerakkoord de verhoudingen nog scherper onder druk gaan zetten. Nederland is veranderd, op dit moment hebben wij werkende armen en een toename van armoede in de middengroepen. Mede als gevolg van het ontbreken van aan langer termijn beleid/visie van de neoliberale neemt het populisme hand over hand toe. Geert Wilders krijgt steeds meer concurrentie. Het antwoord van links ontbreekt en heeft een ongelofelijke deuk opgelopen doordat de PVDA zijn ziel voor 4 jaar had verkocht aan de liberale agenda van Rutte. Als gevolg van het ontbreken van een sterk links blok en een gebrek aan leiderschap ziet het er slecht uit voor de kwetsbare in onze samenleving. Waar zijn de staatsmannen van weleer, waar zijn de bestuurders die met de poten in de modder hebben gestaan en de spiegel waren van de samenleving in de tweede kamer.

  8. Henk daalder schreef:

    Beste Ton,
    Wat is kort samengevat, jouw advies voor wat er nu moet gebeuren?
    Rekeninghoudend met wat er te verwachten is van de rechtse regering.

    • Ton schreef:

      Dag Henk, je vraagt me nu uit mijn journalistieke rol te stappen en over te gaan tot een strategisch advies. Ik wil me hier graag beperken tot mijn journalistieke taak: beschrijven wat er in mijn visie aan de hand is. De strategische reactie moet komen van organisaties als KNVG, de Koepel van Nederlandse Verenigingen van Gepensioneerden en andere ouderenorganisaties. Journalistiek gezien is dit wat moet gebeuren: meer journalisten doordringen van het feit, dat een eerlijke discussie over pensioenen in Nederland niet plaatsvindt, omdat De Nederlandsche Bank heel veel mensen met deskundigheid op financieel vlak de mond heeft gesnoerd….. Ik gebruik niet graag de term, maar het sturen van de discussie grenst aan Noord-Koreaanse toestanden. Ik sta in die conclusie niet alleen. Communicatiedeskundige Jan Driessen beschreef de afgelopen dagen, dat hetzelfde fenomeen zich ook voordoet in de verzekeringswereld: financieel deskundigen die een afwijkende mening hebben over het overheidsbeleid worden door DNB “afgetoetst”, dus monddood gemaakt….De wijze waarop de overheid de opinering op dit gebied stuurt, zou aanleiding moeten zijn voor grote zorg.

  9. Dirk schreef:

    Ik heb mijn de laatste maand in gelezen op het internet
    Over ons pensioen stelsel en daar kan ik maar
    1 conclusie uit trekken dat ik achter de open brief sta
    Maar dat er in de uitvoering iets moet veranderen is een ding wat zeker is
    Omdat het nu de de grootse berg geld is van alle pensioenfondsen
    In de wereld omdat we met onze Nederlandse pensioenfondsen de
    Beste beleggers in de wereld zijn maar nu er 1200miljard in zit
    Kan je ook minder risico vol beleggen omdat 3 a 4 procent ook
    Genoeg is dat is gemiddeld 40 miljard is dat gaan denk ik onze belegeraars dat
    Makkelijk halen de komende vijftig jaar en als we de premie op gemiddeld
    20 miljard per jaar de komende 50 jaar halen omdat minder premie betalers
    In toekomst komen door zzp en uitzendkrachten maar komen er later wel
    Achter dat ze mee willen doen omdat het collectief altijd zal winnen
    Dus dat is 60 miljard per jaar en als daar 6 miljard aan uitvoerigs kosten
    Af gaan vind ik dat prima blijft er 54 miljard per jaar over om onze goed geïndexeerd
    Pensioen uit te keren en ik denk dat de komende 50 jaar de uitkeringen wel naar 54 miljard gaat groeien dat kan wand dan bestaat het potje van 12 miljard nog of meer
    En daar heeft de lage rekenrente van het EBC niks mee te maken
    Alleen wij moeten wel meer inspraak krijgen wat onze uitvoerders
    Van plan zijn om in Ider geval de 3 a 4 procent of meer rendement te halen
    En dat wij het daar mee eens zijn dus meer transparant zijn naar de
    Deelnemers
    Ik weet dat onze belegeraars dit makkelijk halen daar zijn ze slim
    Genoeg voor dus het stelsel wat we nu hebben moet blijven
    Met alles er op en aan alleen eerlijker en minder risicovol dat kan met 1400 miljard
    Dan komt het vertrouwen terug in alle sectoren voor jong en oud voor ons pensioen stelsel omdat we de 1400 miljard collectief gaan beheersen en niet op de persoon
    Met een verplicht karakter

    lees dit stuk wat wat hier op volgt van de groene Amsterdammer
    Daar in zijn de laatste woorden voor wie is deze goudmijn
    Nou deze goudmijn is voor elke pensioen deelnemer en als er een paar
    Goudstaven uit moeten om te indexeren is dat niet erg
    1400 miljard is meer dan genoeg voor de komende vijftig jaar
    Voor ons pensioen met geld maak je geld maar wel collectief
    Omdat het collectief gaat winnen dit is een reden om het optimisme
    En vertrouwen in ons pensioenstelsel terug te krijgen

    De plannen voor een persoonlijke pensioenpot vormen de kroon op een lange, ideologisch geïnspireerde ontwikkeling – met fatale gevolgen.
    door David Hollanders beeld Jan Rothuizen
    25 januari 2017

    Na de financiële vrije val van pensioenfondsen in 2008 is het generatie-frame dominant geworden. Ouderen zouden tegenover jongeren staan, werkenden tegenover gepensioneerden en premieplichtigen tegenover uitkeringsgerechtigden. Dit frame wordt gefaciliteerd door het ministerie van Sociale Zaken en het CPB. De eerste vroeg de laatste recentelijk weer om becijfering van ‘generatie-effecten’ van verlenging van de hersteltermijnen voor pensioenfondsen – bedoeld om kortingen over de verkiezingen heen te tillen.
    Het generatie-frame versluiert een belangrijker proces dat al decennia gaande is: het pensioendomein is in handen gevallen van de financiële sector. Deze financialisering van het pensioendomein is het werkelijke probleem.
    De pensioensector is in de afgelopen dertig jaar onherkenbaar veranderd. Was pensioen vroeger een arbeidsvoorwaarde, inmiddels is het getransformeerd tot een financieel product. De bijstortverplichting voor werkgevers, waarmee tekorten werden aangevuld, is stilaan vervangen door de onzekerheid van financiële markten. En inmiddels worden uitkeringen en premies niet meer op de eerste plaats door de sociale partners bepaald, maar door de in één kengetal samengebalde informatie van financiële markten: de dekkingsgraad.
    Om dit soort politiek-historische veranderingsprocessen te duiden, is sinds enige tijd het concept financialisering in zwang. De term slaat op de introductie van de logica, de managementtechnieken en het discours van de financiële sector in voorheen niet-financiële domeinen als ziekenhuizen, woningbouwcorporaties en scholen. Ook de omwenteling in de pensioensector in de laatste decennia kan begrepen worden door die bril.
    De gevolgen zijn niet uitgebleven. De bedrijfskosten van ons pensioenstelsel bedragen inmiddels 6,4 miljard euro. Pensioenuitvoerders verdienen een veelvoud van de Balkenendenorm, terwijl pensioenuitkeringen al jaren (in reële termen) dalen. In de pensioenwereld materialiseert financialisering zich in drie ontwikkelingen: toename van beleggingsrisico, stijging van kosten en een trend richting uitbesteding.
    In 1980 belegden pensioenfondsen vier procent van hun vermogen in aandelen en deelnemingen. Een decennium later, in 1990, was dit verviervoudigd naar vijftien procent, om een decennium later wederom te vermenigvuldigen naar 48 procent. In 2015 was het 67 procent. Aangezien het totale pensioenvermogen gestegen is (naar inmiddels circa 1200 miljard euro, oftewel circa tweehonderd procent bbp), is de absolute stijging nog groter.
    De motivatie voor die fors gestegen beleggingen in aandelen was vooral een financiële. De koersen stegen ten tijde van wat eind jaren negentig ‘de nieuwe economie’ genoemd werd tot grote hoogten. En dus was iedereen – van burger tot pensioenfonds – een dief van de eigen portemonnee als hij niet belegde. De koersstijgingen bleken echter zeepbellen die telkens weer knapten: in 2000 (internetbubbel), 2003 (boekhoudfraudes) en vooral in 2008 (gesecuritiseerde hypotheken).
    Voor pensioenfondsen was er – naast de beursstijgingen – nog een tweede argument om met de aandelenhausse mee te gaan. Op grond van risicospreiding was het beter om niet alle eieren in hetzelfde mandje te doen, zoals voorheen gebeurde met obligaties. Dat is inderdaad verstandig. Helaas zijn van de weeromstuit vrijwel alle eieren in het andere (beleggings)mandje gelegd.
    Dit betekent overigens niet dat vóór 1990 alles in orde was. Pensioenfondsen belegden vooral binnen Nederland. Daar weten de politieke, financiële en economische elites elkaar snel te vinden – als ze al niet overlappen. Naar verluidt was het gevolg dat fondsen hun geld niet zelden investeerden op grond van de politieke opportuniteit van een project, in plaats van de economische merites.
    Een voordeel van binnenlandse obligatiebeleggingen was wel dat de Nederlandse overheid binnenlands meer kon lenen. Daardoor was ze veel minder afhankelijk van (buitenlandse) beleggers. Anno 2016 is handhaving van de Triple-A-rating belangrijker dan menige verkiezingsbelofte. De door de financiële sector gevraagde rente is lager naarmate private kredietbeoordelingsbureaus de mogelijkheid én bereidheid van staten tot aflossen hoger inschatten. Met name bezuinigingen (meer ruimte voor staatsschuldaflossing) en ontslagrechtvermindering (winstgevendere bedrijven) leiden tot een hoge kredietwaardigheid.
    Volgens de AFM levert actief vermogensbeheer niet meer op dan passief beleggen
    Er valt dus veel voor te zeggen om institutionele beleggers, zoals pensioenfondsen, in elk geval een substantieel deel van de Nederlandse staatsschuld te laten financieren. Rechtse economen noemen dat financiële repressie, maar je zou evengoed van financiële democratisering kunnen spreken. Bankiers en beleggers verliezen immers een belangrijk politiek beïnvloedingskanaal.
    De kostenstijging in de pensioensector – de tweede grote ontwikkeling – is minstens zo opmerkelijk als de risicostijging. Tussen 1992 en 2009 zijn de vermogensbeheerkosten per deelnemer meer dan verviervoudigd, aldus De Nederlandsche Bank. Die kosten als percentage van het belegd vermogen verdubbelden. Aangezien het aantal deelnemers is gestegen, valt de absolute kostenstijging nog hoger uit. Afgaand op jaarverslagen bedragen de totale kosten van ons pensioenstelsel inmiddels minstens 6,4 miljard euro. Dat staat gelijk aan circa twintig procent van de jaarlijkse premie-inleg.
    De kosten uitgedrukt als deel van het belegd vermogen komen uit op zo’n 0,5 procent. Dat is hoe de fondsen hun kosten presenteren. Zo lijken ze wellicht laag – in elk geval een stuk lager dan de (zeer hoge) kosten van particuliere verzekeraars. Maar helemaal zuiver is het niet. Pensioenfondsen relateren op deze manier een jaarlijkse kostenpost aan een grote beleggingssom. Dat lijkt op de kromme redenering van een huisjesmelker die een verdubbeling van de maandelijkse huur goedpraat: als percentage van de totale prijs van het appartementencomplex is die huurstijging immers verwaarloosbaar.
    De pensioenfondsen zelf stellen dat hoge kosten de noodzakelijke en voldoende voorwaarde zijn voor een hoog beleggingsrendement. Daar is iedereen die een goed pensioen wil bij gebaat. Het idee is dat alleen goede beleggers hiervoor kunnen zorgen, en goede beleggers kosten nu eenmaal geld. Helaas hebben fondsen die stelling nooit hard kunnen maken. Eerder blijkt het tegenovergestelde het geval. De uitkomst van recente studies is dat een verband niet aantoonbaar is. Voor de periode 2011-2014 hangen hoge rendementen van (bedrijfstak- en beroeps)pensioenfondsen niet samen met hoge kosten. De AFM concludeerde in 2011 al na een literatuurstudie dat actief vermogensbeheer niet meer oplevert dan passief beleggen.
    De stijging in kosten en risico’s is hand in hand gegaan met een toename van uitbesteding, het derde onderdeel van financialisering. Van alle fondsen besteedt 88,8 procent het vermogensbeheer (deels) uit; 84,6 procent doet dat met de administratie. Daarnaast worden ook andere zaken uitbesteed, zoals intern toezicht (visitaties), risicobeheer, beleggingsadvies, beleidsvoorbereiding en informatieverstrekking. Sommige fondsen hebben inmiddels tientallen externe partijen in de hand genomen. Die besteden op hun beurt ook weer activiteiten uit. Het resultaat: de pensioensector is verworden tot een ondoorzichtige kluwen van uitbestedingsketens, uitmondend in onder meer hedgefondsen en private equity.
    Cruciale jaren zijn 1996 en 2008. In 1996 werd het ABP, dat tot dan toe onder het ministerie van Binnenlandse Zaken viel, geprivatiseerd. In 2008 werd ABP vervolgens gesplitst in een klein fonds en een grote uitvoeringsorganisatie: APG. Dat mocht de markt voor pensioenuitvoering op. Op soortgelijke wijze werd ook het pensioenfonds voor de zorgsector gesplitst, waarbij de uitvoerder de naam van het oude fonds meekreeg (PGGM) en het fonds zelf omgedoopt werd tot PFZW, pensioenfonds voor zorg en welzijn.
    De theoretische rechtvaardiging voor deze stap was dat uitbesteding en privatisering voor marktdisciplinering zouden zorgen, met als gevolg lagere kosten en een hogere kwaliteit. Fondsen kunnen nu immers bij slechte dienstverlening afscheid nemen van hun uitvoerder(s).

    De praktijk blijkt weerbarstiger. Ze wordt gekenmerkt door verregaande vervlechting tussen uitvoerder en fonds. Twee DNB-medewerkers stelden in het Tijdschrift voor Pensioenvraagstukken: ‘Fonds en PUO pensioenuitvoeringsorganisatie, zijn weliswaar ondergebracht in aparte rechtspersonen, maar onduidelijk is welke partij waarvoor verantwoordelijk is. Er zijn geen heldere resultaatafspraken gemaakt, er vindt geen evaluatie van de dienstverlening van de PUO plaats en de PUO is bij alle bestuursvergaderingen aanwezig, ook wanneer het gaat om besluiten over die PUO .’
    De vervlechting kan ver gaan. Sommige vermogensbeheerders leveren afgevaardigden voor een beleggingscommissie van een pensioenfonds dat vervolgens opdrachten gunt aan diezelfde vermogensbeheerder. Dit gebeurde onder meer bij het Notarieel Pensioenfonds en Aegon. Ook de AFM is kritisch over de dominante rol van uitvoerders: ‘In veel gevallen is de uitvoeringsorganisatie ook betrokken bij de beleidsvoorbereiding van het pensioenfonds.’
    De gebrekkige interne controle wordt niet gecompenseerd door goed extern toezicht
    De vage grens tussen uitvoerder en fonds is problematisch omdat de belangen niet synchroon lopen. Zo heeft de uitvoerder een prikkel om hoge kosten te maken – dat zijn immers zijn inkomsten – en deze tegelijkertijd zo laag mogelijk voor te stellen. Bovendien is de Nederlandse polder klein. Uitvoerders houden de relaties met andere partijen graag goed, ook als dat mogelijk ten koste gaat van deelnemers. Zo stelde het hoofd Verantwoord Beleggen van vermogensbeheerder MN Services in 2009 in Het Financieele Dagblad geen actieve rol te willen spelen in een proces tegen ING, dat slechte beleggingsproducten verkocht zou hebben. De reden: ‘Nederlandse institutionele partijen staan niet te trappelen om als hoofdaanklager op te treden tegen grote Nederlandse bedrijven. We leven hier op een postzegel’.
    Ook de hoogleraren Boot en Cools bekritiseerden onlangs de in hun ogen politieke beleggingsmotieven van uitvoeringsorganisatie APG. Die zouden niet altijd overeenkomen met de belangen van fondsdeelnemers: ‘Een voorbeeld hiervan is mogelijk de aankoop van aandelen Fortis ter grootte van een half miljard euro door de uitvoeringsorganisatie APG van het pensioenfonds ABP op 26 juni 2008. De onzekerheid over de toekomst van de financiële instelling Fortis was toen al zeer groot. Dit maakt het onduidelijk hoe deze belegging zich verhoudt tot de belangen van de deelnemers in het ABP. Niet uitgesloten kan worden dat hier politieke druk een rol heeft gespeeld.’
    Nog een laatste nadeel: uitvoerders hebben een financiële prikkel om risico’s te nemen. Dit komt doordat hun bonusregelingen asymmetrisch (wel een bonus, geen malus) zijn. Om die reden stelde de door het ministerie van Sociale Zaken ingestelde pensioencommissie onder voorzitterschap van oud-directeur vermogensbeheer ABP Frijns in 2010 dat het bestuur van een pensioenfonds een ‘tegenwicht’ dient te vormen tegen ‘professionele uitvoerders en (commerciële) aanbieders van beleggingsproducten’.
    Dat blijkt een verleidelijke gedachte. Media, toezichthouders en jongeren – of hun zelfbenoemde vertegenwoordigers – richten hun pijlen op fondsbestuurders. Die zouden competenter en onafhankelijker moeten worden. Daar valt in enkele gevallen best iets voor te zeggen, maar zelfs een competent en gemotiveerd bestuur zal de verantwoordelijkheid die de Pensioenwet hen toekent (beleggen in ‘het belang van aanspraak- en pensioengerechtigden’) niet waar kunnen maken.
    In tijden van financialisering zijn bestuurders namelijk niet langer het handelend subject. Het fondsbestuur bestaat uit deeltijdbestuurders. Die worden – naast enkele flankerende adviesgremia als de deelnemersraad, de raad van toezicht en beleggingscommissies – door een handvol medewerkers inhoudelijk ondersteund. Zo heeft het bestuursbureau van PFZW nog geen twintig medewerkers. Pensioenuitvoerders daarentegen hebben soms wel duizenden mensen in dienst. Het is niet redelijk te veronderstellen dat een pensioenfonds daar tegenwicht aan kan bieden.
    Opmerkelijk genoeg was de overmacht van de uitvoerder in menskracht, kunde, ervaring, netwerk en informatie een beoogd effect van uitbesteding. Het doel daarvan is immers het terugbrengen van het aantal taken, en daarmee kostenbesparing. Uitbesteding houdt op uitbesteding te zijn zodra de uitbestedende partij grote afdelingen dient aan te houden om de partij waaraan uitbesteed wordt te controleren. Dan kan het fonds de uitbestede activiteit beter zelf ter hand nemen.
    Deze problemen uit de praktijk sluiten aan bij voorspellingen uit de economische theorie. Theoretisch kunnen markten, dus ook die voor pensioenbeleggingen, betrekkelijk goed werken als er geen dominante aanbieders zijn, als de kwaliteit van het product (hier ‘vermogensbeheer’) goed vast te stellen is en er geen overstapkosten zijn.
    Dat is in het pensioendomein allemaal niet het geval. De markt voor pensioenuitvoering wordt gedomineerd door slechts enkele partijen (APG, PGGM en MnServices). Hun marktmacht wordt nog verder vergroot door hoge overstapkosten – denk alleen al aan het omzetten van alle ICT. De uitbesteding heeft er dan ook niet toe geleid dat fondsen beter functioneren. Ze heeft er enkel voor gezorgd dat uitvoerders meer marktmacht hebben – met alle gevolgen van dien. DNB stelde in 2010 ongebruikelijk stellig: ‘Er is vaak sprake van een te grote afhankelijkheid van de pensioenuitvoeringsorganisatie.’ De gebrekkige interne controle wordt niet gecompenseerd door goed extern toezicht. De PUO’s staan niet onder (expliciet) toezicht van AFM en DNB.
    De toename van uitbesteding verklaart daarmee de andere twee bestanddelen van de financialisering: kostenstijging en risicotoename. Pensioenuitvoerders verdienen ruim boven de Balkenendenorm, waardoor de kosten stijgen. En door asymmetrische bonusregelingen is er een ingebouwde prikkel om meer en meer risico te nemen. Dat laatste kunnen fondsbestuurders nauwelijks in de gaten houden. Zo stelde DNB dat pensioenfondsen er dikwijls geen weet van hebben als de uitvoerder risicovolle ‘gestructureerde kredietproducten’ onder de als veilig beschouwde noemer ‘vastrentende mandaten’ laat vallen. En door de toename van intransparante producten neemt de afhankelijkheid van het bestuur van de kennis van uitvoerders verder toe. Op die manier houden uitbesteding en financialisering elkaar in stand.
    Hoe ver de financialisering ook gevorderd is, voltooid is ze niet. Nóg niet, maar een recent rapport van de Sociaal-economische Raad zou de volgende stap kunnen zijn. In de zomer presenteerde de SER Persoonlijk pensioenvermogen met collectieve risicodeling. Het rapport beschrijft vier mogelijke varianten om ‘ons pensioenstelsel te ontwikkelen en te versterken’. De SER bepleit overweging van ‘persoonlijk pensioenvermogen’. Het begrip ‘persoonlijk’ heeft hier een heel specifieke betekenis, aangezien pensioenaanspraken ook nu al persoonlijk gedefinieerd zijn. In een collectief overeengekomen pensioenovereenkomst zegt de werkgever de individuele werknemer een persoonlijk pensioen toe.
    Die relatief ‘zekere’ toezegging zou in de SER-variant worden vervangen door een onzekere individuele beleggingsrekening. Dat is onderdeel van de grote risk-shift van bedrijven naar burgers; werkgevers willen van hun pensioenverplichtingen af. Deze risicoverschuiving is het één-na-laatste onderdeel dat nog ontbrak in het in de jaren negentig ingezette proces van financialisering.
    En het sluitstuk? Dat is wanneer deelnemers zichzelf niet meer definiëren als werknemers die een collectief recht op een pensioen kunnen doen gelden, maar als individuele consumenten die met koersstijgingen de hoge beleggingskosten moeten zien te compenseren. Als het aan de in de SER verenigde sociale partners ligt, breekt dat moment wellicht snel aan. Een ‘persoonlijk pensioenvermogen’ elimineert het idee van collectiviteit. Daarmee bezegelen sociale partners de grote overname van de collectieve arbeidsvoorwaarde pensioen door de financiële sector.
    Het is te hopen dat dit voor de deelnemers goed afloopt – maar veel reden tot optimisme is er niet. Om te variëren op de titel van Arnoud Boots later profetisch gebleken artikel uit 1995, over woekerpolissen van verzekeraars: de pensioensector is een goudmijn. Maar voor wie?
    David Hollanders is econoom, verbonden aan de Universiteit Tilburg Meer
    uit nr. 4 – 25 januari

  10. Joos Geijsberts schreef:

    Zelden zo’n duidelijk verhaal gelezen. De uiteindelijke slachtoffers zijn de gepensioneerden En er zijn meer van deze m.i. juiste visies. Maar hoe kunnen we het tij keren? Dit verhaal in docu-vorm op tv brengen? Dan kan tenminste één medium zich wat revancheren.

  11. Han Lubach schreef:

    De discussie is al een tijd gaande .
    En inderdaad heeft de Roverheid door ingrijpen in het Pensioenstelsel er voor gezorgd, dat er Hel en Verdoemenis over het Pensioen is gedaald.
    De Litanie omtrent de slechte stand van zaken bij de Pensioenfondsen , word ruimhartig overgenomen door de zo geheten onafhankelijke media.
    Hoe zou de discussie nu zijn als de Roverheid niet had ingegrepen in de rekenrente en het Ftk plus de verhoging in de Aow leeftijd.
    En dan inderdaad de bedenkelijke rol die Bestuurders der Pensioenfondsen spelen, toen er gevraagd werd door actievoerders om een petitie te tekenen wilde men dit niet terwijl men wel aangaf er achter te kunnen staan, nee men koos voor de stille diplomatie (het achterkamertje) met als gevolg dat het FTK gewoon werd aangepast.
    Nee de bestuurders van de Pensioenfondsen gedragen zich meer als Regent/Penningmeester, maar vergeten daar bij de belangen van de deelnemer in algemene zin te behartigen, terwijl dat ook tot hun taak behoort,.
    Verslechtering in de regelgeving had men moeten bestrijden , luid en duidelijk .dit heeft men nagelaten , waarbij je dan als deelnemer de vraag kan en ma stellen is deze bestuurder dan wel berkekend op zijn/haar taak.
    Eigenlijk zouden wij dus al deelnemer aan een Pensioenfonds de mogelijkheid moeten hebben een niet goed functionerende bestuurden de laan uit te sturen.

  12. Dirk van Haaren schreef:

    We gaan even terug in de tijd 27 dec 1999. In een art. van Der Spiegel beschreef Juncker eens zijn visie op hoe de Europese worst gemaakt wordt: “We beslissen iets, legde Juncker uit. Dan maken we het bekend, we wachten een tijdje om te zien wat er gebeurt. Wanneer er geen geschreeuw komt en geen opstand, omdat de meeste mensen toch geen idee hebben van wat er is besloten, dan gaan we door stap voor stap tot er geen weg meer terug is”. Einde citaat.
    .In juni 2011 werd Draghi door de Europese leiders benoemd tot de nieuwe president van de directie van de Europese Centrale Bank. Hij is bij de ECB de opvolger van Jean-Claude Trichet.[1] Bij zijn eerste optreden voor de ECB op 3 november 2011 verraste hij de markt door de rente te verlagen.
    Kort na zijn aantreden in december 2011 overzag Draghi een driejarig leen programma ter waarde van 489 miljard euro. In dit programma geeft de ECB Europese banken de gelegenheid om tegen 1% bij de ECB te lenen. In februari 2012 werd dit programma door een tweede, iets omvangrijkere lange termijn herfinancieringsoperatie van ECB-leningen aan Europese banken gevolgd. Bij elkaar besloeg dit programma van Draghi een bedrag van rond de 1.000 miljard euro. Bron: Wikipedia.
    In gewoon-nieuws.nl van 17 feb. 2012. Een art. Goldman-Sachs aast op de Nederlandse pensioenen, is het volgende op te merken: de Nederlander Victor Halberstadt,sinds 1991 lid van de “Boards of international Advisors” van Goldman-Sachs bank, was kroonlid van de SER, vertrouwenspersoon van het Koninklijk Huis en momenteel ëën van de adviseurs van Premier Rutte. Goldman-Sachs heeft in Amsterdam een kantoor geopend. In het artikel wordt tevens de rol van deze bank in Europa aangehaald.
    De EUpese pensioenrichtlijnen 2016.
    .Aan de Pensioenfederatie, het Min. Van SZW en Financiën heb ik naar Art. 60 gevraagd en soms meerdere malen en nooit ontvangen.
    In een mail wisseling met het Min. V. SZW juni 2016 over o.a. de indexatie en het pensioenvermogen liet de woordvoerster mw. De Leeuw weten dat het vermogen van 1400 miljard nodig is om aan de lopende pensioen verplichtingen te voldoen. De vraag die ik toen gesteld heb is deze: “ Geachte mw. de Leeuw,
    Nogmaals dank. Tot hoeveel miljard moet dat bedrag stijgen volgens de “deskundigen”? 100% Zekerheid bestaat niet en zeker niet voor 50 of 60 jaar en daar wil men, volgens mij,
    naar toe rekenen. Dit is onrealistisch. Als men er anders over denkt dan verneem ik dat graag onderbouwd met feiten”. Op deze vraag nooit een antwoord gekregen.
    Door de overheid wordt gesteld dat er geen bevoegdheden m.b.t. de pensioenen naar Brussel gaan. Dit wordt bestreden door bijv. “De Duitse pensioenfederatie ABA waarin zij stelt dat Eiopa via de achterdeur toch solvabiliteit eisen wil binnensmokkelen in de Europese pensioenfondsregelgeving. De verwijzing is naar art.29 van de IORP richtlijn over risicobeoordeling van de pensioenfondsen. Bron: Pensioen Pro 22 aug. 2016
    Op 3 juli 2016 verschijnt er een art. in Guldentijd.nl met de titel: Zullen Nederlandse pensioenen worden gebruikt om Italiaanse banken te redden. Aan het woord komen Pieter Omtzigt en Dr. Rutger van den Noort. Deze Dr. stelt dat in art. 60 van dit akkoord staat dat de EU “maatregelen mag nemen”. Volgens deze deskundige, die dit heeft onderzocht, betekent dit in feite machtsoverdracht van de pensioenen naar de EU. Einde citaat
    Deze richtlijnen zijn op een vrijdag namiddag ondertekend door VVD, PVDA, D66 en GroenLinks. Zonder dat het uitvoerig in de Kamer is behandeld

    Onderstaand mijn antwoord aan de PVDA n.a.v. mijn vraag volgend op hun tegenstem op 24 jan. 2017. Mijn vraag: “Mijn vraag, wat is het argument van de PVDA tegen te stemmen en wat u meer van de pensioenen weet dan dat het pensioenvermogen van de deelnemers van de pensioenen is. De huidige betalende en ontvangende.
    Hun antwoord was zeer uitgebreid maar mijn antwoord hierop was: “Geachte mw. Attje Kuiken,
    Dank voor uw reactie waaruit voor mij blijkt dat de houding van o.a. de PVDA t.a.v. de pensioenen is gebaseerd op een verkeerde aanname, gewild of ongewild zoals uit uw antwoord blijkt. Alleen het gestelde dat iemand die in 2012 is geboren in 2083 ook pensioen moet ontvangen is nog niet zo idioot als de inbreng van Helma Lodders ( VVD ) tijdens het avond debat in september. Deze dame maakte het nog bonter door te stellen dat een meisje dat nu geboren wordt ook nog pensioen moet ontvangen als ze 91 jaar is.
    Mag ik dan even opmerken dat beide voorbeelden voorlopig nog niet in gelegenheid zijn om pensioenpremie af te dragen. Hier kunnen dus nog geen rechten aan worden ontleend. Het heeft dus niets te maken met de huidige pensioensituatie.
    De huidige situatie is dat het pensioenvermogen toebehoord aan de premie betalende en aan degene die premie hebben betaald en daar nu hun pensioen van ontvangen. Waarbij het aantal jaren van inleg en premie bepalend is voor de hoogte van dat pensioen. Het is van niemand anders en zeker niet van degene die nog moeten beginnen en zéker ook niet, zoals de Staatssecretaris eens opperde dat het de gemeenschap toebehoorde ( CU ). Dit laatste geeft aan wat de kennis is van deze Staatssecretaris m.b.t. de pensioenen. Zoals blijkt laat ze haar oren hangen naar hetgeen het CPB haar voorschotelt. Het CPB is een onderdeel van het Ministerie van EZ en de directeur ( Laura van Geest > Ministerie V. Fin.) wordt benoemd door de Minister van EZ. en zoals u weet is die van de VVD. Zou het zo kunnen zijn dat wiens brood men eet, diens woord men spreekt? Ook de baas van het CBS de heer Pieter Hein van Mullingen laat zich niet onbetuigd via de media.
    De uitleg van o.a. Prof. Bernard van Praag, Jan v Walsem, Pieter Lakeman, Arno Eijgenraam enz. laten een heel ander geluid horen dan dat wat het CPB stelt. Zij maken gehakt van het CPB en de houding van DNB. Zou dat ook een bron van informatie kunnen zijn om eenzijdige informatie te voorkomen?
    De rendementen van de fondsen overstijgen ver de huidige opgedragen en gedwongen rekenrente. M.a.w. aan de gepensioneerden wordt geld onthouden waar ze rechtens de behaalde rendementen recht op hebben en is dat geen vorm van diefstal? Te meer omdat tijdens een mailwisseling ( juni 2016 ) met het Min. Van ZSW werd aangegeven dat het vermogen een buffer moest zijn. Op de vraag voor wie en hoe hoog de buffer moest zijn/worden werd het stil. Wat is het streefbedrag van die buffer? Is het soms de bedoeling dat de huidige deelnemers ( verplicht ) geld moet worden onthouden voor een nieuw, een ander soortig fonds en toekomstige deelnemers? Moet daar die buffer voor zijn of moet het een ander doel dienen?
    In uw 2e alinea wordt aangehaald, citaat: “Want de fondsen hebben dan immers meer geld in kas” waarna u stelt, “op papier”. Einde citaat. Kunt u mij eens precies uitleggen wat u hier mee bedoelt? Als er spaargeld op de bank staat zit het niet in mijn zak maar op een afschrift, dus op papier.
    Als ik zo de argumenten/motivaties lees en hoor van de indexatie anti partijen is een gedachte aan een dubbele agenda niet zo vreemd zeker gezien het verleden door de overheid m.b.t. de pensioengelden en de nieuwe Europese richtlijnen.
    De tweedracht tussen de generaties wordt door die partijen veroorzaakt die met oneigenlijke argumenten de gehele of gedeeltelijke indexatie verhinderen. Vindt u niet dat hier een verdeel en heers houding is? Het creëren van een schisma?
    Zie met vriendelijke groeten uw antwoord tegemoet en stel voor tot een inhoudelijke dialoog met u aan te gaan.
    Ook aan de VVD, D66, GroenLinks, Christen Unie en de SGP heb ik deze vraag gesteld en tot heden heeft de VVD niet gereageerd.
    De houding van de 6 genoemde partijen is opmerkelijk te noemen het zijn partijen die op Europa gericht zijn. De een meer de ander iets minder, maar door hun houding is het moeilijk om je aan de indruk te onttrekken dat er geen sprake is van een dubbele agenda. M.a.w. voor mij worden onze pensioenen een speelbal en zijn weggetekend naar de bureaucraten in Brussel. Anders gezegd zij hebben ons pensioen verkwanseld en dat is voor mij, hun reden om niet te indexeren
    Er is veel te vinden over de misstanden en een wil ik je niet onthouden van The Post Online van 15 sept. 2016. Over Barroso en geïnstitutionaliseerd jatwerk. De 3e paragraaf Pensioenroof zal ik hier citeren: “ Nog pikanter is dat deze Barroso medeverantwoordelijk mag worden gehouden voor de totale leegroof van de weinige pensioenfondsen die Portugal rijk was. We beschrijven wederom de jaren 2010 en 2011. In 2011 graaide de Portugese regering, met goedkeuren van Barroso, 5,6 miljard euro uit de kas van lokale ( zwak gekapitaliseerde ) pensioenfondsen. Het zou om een eenmalige pensioenroof gaan: een briljant, eenmalig plan!
    In 2010 echter ( op zoek naar laaghangend fruit ) werd vrijwel de hele pensioenspaarkas van Portugal Telecom ( één van de grootste werkgevers in Portugal ) in een pennenstreek genationaliseerd. Ook toen keek “topadviseur” Barroso kritisch toe. Deze jatpraktijken hadden de goedkeuring van Barroso, terwijl dit in andere landen ondenkbaar is. Door dit jatwerk werd de gatenkaas van de Portugese regering afgedekt. Met min of meer dezelfde trucs wist Griekenland ooit Brussel onaangenaam te verrassen”. Einde citaat. Barosso is nu ingelijfd bij Goldman Sachs. ___________________________________________________________________________Jan van Walsem moest weg en is: van de Afd handhaving en interventie van DNB. Stelt dat DNB niet transparant functioneert, gebrek aan vertrouwen, men durft geen beslissing te nemen en hij is vervangen door DNB voor Cathrin van der Werf. Pensioenfederatie.
    Pieter Lakeman hekelt DNB door de schuld naar de pensioenfondsen te schuiven. DNB verplicht pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen langlopende staatsobligaties te kopen met de huidige lage rente. Heeft het over chantage en misdadig van DNB.
    Arno Eigenraam: stelt dat het geweten van DNB in slaap is gevallen. ( Zie verder)
    Henk Brouwer weg bij ABP Privé? FD 22 mei 2014. Nu Corine Wortmann Kool met veel nevenfuncties waaronder R.v.C. Aegon.
    * FTM Volgens Dirk Bezemer*breng je met het monetaire verruimingsbeleid de financiële stabiliteit in gevaar. ‘Je creëert bubbels en dat moet je niet willen.’ Aben beaamt dit: ‘Ja die bubbels ontstaan, zeker in obligatiemarkten, want pensioenfondsen maar ook verzekeraars worden verplicht om in die markten te blijven investeren*. Hoe langer de ECB doorgaat met het opkopen, hoe groter de bubbel wordt. Van een obligatiemarkt kun je eigenlijk al niet meer spreken want de ECB verstoort daar de marktwerking. Het terugdraaien van de situatie wordt straks meer kunst en vliegwerk dan wetenschap.’
    * Henk Bezemer is hoogleraar economie universiteit van Groningen.
    De minister laat op zijn beurt echter na, de keerzijde van deze waardestijgingen te benoemen. De obligatiekoersen zijn namelijk zo sterk gestegen vanwege de extra vraag naar obligaties vanuit de ECB; de prijsvorming op de obligatiemarkt is daardoor flink verstoord. Pensioenfondsen hebben overgewaardeerde beleggingsproducten op hun balans staan onder de categorie risicovrij en dat klopt misschien volgens de officiële regels, maar het is gezien het onconventionele karakter van het opkoopprogramma simpelweg niet meer reëel. Wanneer de ECB stopt met aankopen, zullen de koersen van deze obligaties substantieel naar beneden gaan en draaien de partijen die deze bezittingen op hun balans hebben staan op voor het verlies.
    Loon voor later 9 feb. 2017 Gekleurd D66?
    Hoofdeconoom Peter Hein van Mullingen, in journalistenland bekend om zijn voorliefde voor publiciteit, maakt er een dagtaak van om 1 partij te bestrijden, namelijk 50PLUS.
    Vooringenomen
    Hij gebruikt daarvoor afwisselend het gewillige oor van het AVRO/TROS-programma Een Vandaag en het Algemeen Dagblad, twee media die het frame omarmen dat ouderen rijk en jongeren zielig zijn.

    Peter Hein Mullingen CBS pakt 50PLUS aan
    50PLUS-voorman Henk Krol geeft een verkeerde voorstelling van zaken als hij zegt, dat gepensioneerden door het uitblijven van indexering aan koopkracht inleveren, zo luidt de mantra van de CBS man. Hij herhaalt vandaag (8 februari 2017) die opmerkingen in het AD en doet dit naar aanleiding van de uitzending van Buitenhof van afgelopen weekend, waarin Krol zijn visie op de pensioenproblematiek toelichtte.

    FTM 22 feb 2017. De tegenstemmende houding van VVD, PVDA en D66 op de motie van Pieter Omtzigt, voor een onafhankelijk juridische analyse van het opkoopprogramma van ECB m.b.t. de pensioenen.

    19 maart 2015. Jan van Walsem Moest weg van bureau interventie en handhaving met de motivatie vanwege een verkeerde houding en omdat hij niet deed wat DNB van hem wilde Okt 2013. Het was en lulsmoes. Niets op papier alles tijdens gesprek en telefoon. Moest weg per 1 jan. 2014. Moest zelf ontslag nemen anders een vervelende brief. Niemand durft verantwoordelijkheid te nemen de angst regeert. Kreeg uiteindelijk uitstel tot 1 juli 2014. Stelt dat deze houding van DNB meer fondsen treft. M.a.w. DNB legt de pensioenfondsen hun wil op niet luisteren dan weg. Min v. Fin. Geeft obligaties uit tegen 0,5 % tot 1 % die verplicht moeten worden gekocht. Hij vindt de houding van DNB een griezelige zaak. Spreekt over een democratisch gebrek.
    Erik de Vlieger heeft het over Blachrock i.v.m. 25%ING en certificaten RABOBank en stelt dat Dijsselbloen met hun in bed ligt.

    1 april 2015, Pieter Lakeman. Stelt dat DNB de pensioenfondsen en verzekeraars de afgrond in duwt. Hij heeft het over intimidatie van besturen. Zij schrijven een beleggingsbeleid voor dat uiterst riskant is op het ogenblik. Zij schrijven de fondsen en verzekeraars voor dat zij langlopende niet renderende staatsobligaties moeten opkopen uit de EUROZONE. Als de rente weer stijgt worden deze obligaties steeds minder waard en betalen de premiebetalers het gelag. Je bent zo tientallen procenten kwijt. Bevestigd dat wat Klaas Knot en Dijsselbloem doen misdadig is en stelt dat het schandalig is dat dit wordt voorgeschreven. Zij weten op voorhand dat je pensioendeelnemers in de toekomst gigantisch benadeelt. Fondsen worden ook verplicht grote en dodelijke risico’s op te kopen en als je dat niet doet dan wordt je als bestuurder eruit geknikkerd door DNB die daardoor chantage pleegt. Lakeman stelt dat politici te weinig op de hoogte zijn van financiële zaken. Voorstel: Geef de pensioenfondsen en verzekeraars meer beleggingsvrijheid die niet zo enorm verkokerd is in protocollen die niet alleen risico’s inhouden maar grote verliezen inhouden. Er gaan tientallen miljarden door de gootsteen niet omdat ze dat willen maar worden gedwongen door DNB en heeft het over een meertraps chantage als bestuurders de dwang negeren.
    Gepubliceerd op 31 mei 2015
    “Het geweten van de Nederlandse Bank is in slaap gevallen!” Deze woorden komen uit de mond van Arno Eijgenraam. Tot in 2012 was hij actuaris binnen De Nederlandse Bank. Sindsdien zelfstandig actuaris, die zich inspant voor organisaties die door het huidige beleid van De Nederlandse bank in conflict raken. De uitspraken door Jan van Walsem en Pieter Lakeman, in de twee eerdere interviews over dit onderwerp met Erik de Vlieger, worden door Eijgenraam volmondig beaamd. “De Nederlandse Bank maakt gebruik van verouderde modellen en ze weten dit ook”, aldus Eijgenraam. “De kans dat er op langlopende obligaties rendement gehaald kan worden, is volgens de actuaris nagenoeg uitgesloten. Dat er bewust gebruik gemaakt wordt van verouderde rekenmodellen, komt volgens Eijgenraam door het ontbreken van nieuwe modellen die recht doen aan de veranderde economische omstandigheden. “Het huidige rekenmodel is gebaseerd op de veronderstelling dat de kans dat de rente over tien jaar hoger is net zo groot is als de kans dat deze lager is. Die veronderstelling is binnen de huidige ontwikkelingen al een tijd lang niet meer reëel. De kans dat de rente over tien jaar lager is moet worden uitgesloten.” De uitspraak van Eijgenraam bevestigt dat de langlopende obligatieleningen waar De Nederlandse Bank Pensioenfondsen toe verplicht, in enkele jaren tot zeer grote verliezen zullen leiden met negatieve consequenties voor de toekomstige pensioenuitkeringen.

    Deze 3 interviews zijn terug te zien op YOU TUBE Caféweltschmerz.

    Loon voor later: overheid leent geld bij de fondsen.
    Gevraagd aan Min. V Fin. Geeft aan dat dat kortlopende leningen zijn geeft geen bedrag noch rente. GEHEIM.
    ABP en Pensioenfederatie ( Gert Kloosterboer ). Geven geen duidelijk antwoord

    Raad van Commissarissen
    Kick van der Pol, Voorzitter
    Voorzitter van de Raad van Commissarissen
    Lid van de Selectie-, Benoemings- en Remuneratiecommissie

    Dr. C. (Kick) van der Pol (1949)
    Kick van der Pol (1949) is voorzitter van de Board van Ortec Finance en van het Bestuur van de Pensioenfederatie. Hij is tevens lid van de Bankraad DNB, bestuurslid VNO-NCW en voorzitter van de VPRO en OVAL. In het verleden was Kick van der Pol vice-voorzitter van de Raad van Bestuur van Eureko/Achmea en voorzitter van de Hoofddirectie van Interpolis.
    Eerste benoeming: 15 december 2008
    Lopende benoemingstermijn: 15 juni 2014 – 15 juni 2018
    Hoezo onafhankelijk?

    Tijdens de laatste uitzending van Zomergasten ( VPRO ) kreeg Rutte een 3 uur lang podium voor zijn verhaal tijdens een voor mij slap interview.
    Begin feb. 2017 was Henk Krol in Buitenhof ( VPRO/NOS ) werd hij geïnterviewd door Paul Witteman dat meer op een retirade en een aanval op Krol leek. Hij was uitgenodigd om het pensioen te praten.

    Er zijn veel verwevenheden en in de bijgevoegde link van Café Weltschmerz wordt e.e.a. uitgelegd.
    https://youtu.be/Rju1T-LLXfo en dan nog deze

    https://youtu.be/Tj7h7HhWqrQ

    De verwevenheden.
    ABP. Corrine Wortman Kool.
    Bestuursvoorzitter ABP 2015, commissaris Aegon 2014, centrale commissie CBS 2014, vice president European People’s Party 2007. Allen tot heden, Bron: Management Scope
    APG. Gerard van Olphen.register accountent UvGr. Was tegen indexatie.
    Voorzitter RvB. 2016, in het verleden diverse functies bij ACHMEA en VIVAT verzekeringen, bond van verzekeraars en SNS. Bron Management Scope en Link In.
    Pensioenfederatie
    Afd. Bestuur. Vrz. Kick v/d Pol 2010 tot heden. Economie VU ASD.
    Vrz. RvC. A.S.R. verzekeringen 2008, en lid bankenraad van DNB 2011. Beide tot heden. Bron: management Scope.
    Jan Willem Bouma 2015, Directeur Shell pensioenfonds 2010, Vrz. Europese pensioen koepel 2015. Bron management Scope en pensioen Pro.
    Afd. Bureau Algemeen directeur Gerard Riemen. UvTilburg komt van SZW.
    amweb.nl/pensioen-724630/gerard-riemen-ik-interesseer-me-niet-voor-mijn-pensioen
    29 mei 2015 – “Ik interesseer me er niet voor hoe mijn pensioen er voorstaat”, zei Gerard Riemen, directeur van de Pensioenfederatie gisteren in een ..Reacties van Huub Esten.
    Julia Adam Beleidsadviseur
    adam@pensioenfederatie.nl
    Actuariële onderwerpen (FTK, lage rente omgeving, haalbaarheidstoets, herstelplannen, etc.)
    • Coördinatie Europese dossiers tussen bureau Brussel en bureau Den Haag
    • Contactpersoon voor Netspar
    • Contactpersoon / bestuurslid Stichting Duurzame Micro-pensioenen Ontwikkelingslanden (SDMO)
    • Secretaris commissie Actuariaat
    • Secretaris High Level Group Gegevensverstrekking

    2 Sept 2013 FD. van CPB. > Netspar Netspar kennisnetwerk voor pensioen en oudedagsvoorziening
    http://www.netspar.nl/

    Onderdirecteur Casper van Ewijk verlaat per 1 oktober het Centraal Planbureau (CPB).
    Hij wordt algemeen directeur van Netspar. Dat maakte het CPB maandag bekend.
    Netspar is het onderzoeksinstituut op het gebied van pensioenen en vergrijzing. Het is gevestigd op de universiteit van Tilburg.
    Van Ewijk blijft aan het CPB verbonden als ‘academic partner’.

    Omroep Max: Wordt betaald uit premies ABP en ZORG EN WELZIJN. Hij adviseerde de rekenrente te verlagen. Wenste geen vragen te beantwoorden.
    Dit 2x aan het ABP gevraagd nooit een antwoord op gekregen.
    Rita van Ewijk Voorzitter Hoogovens pensioenfonds is ook Adjunct-directeur bij a.s.r. de Nederlandse verzekeringsmaatschappij voor alle verzekeringen vanaf jan. 2014 tot heden en is afkomstig van het APG. Is hier sprake van belangen verstrengeling? De verwevenheden binnen de pensioenwereld zijn pensioenvijandig en ze zijn met vele. Zou Caper van Ewijk haar broer kunnen zijn? Deze is algemeen directeur bij Netspar en was tegenstander van indexatie.

    9 mei 2016 FD van ABP>APG>PGGM>ROBECO werkt of is nog steeds toezichthouder AFM
    Roderick Munsters, tot vorig jaar topman bij vermogensbeheerder Robeco, heeft een nieuwe baan. Hij wordt het hoofd van de vermogenstak van familiebedrijf Edmond de Rothschild en zal daarvoor naar Parijs verhuizen.
    Munsters moet naar eigen zeggen voor groei gaan zorgen bij de vermogenstak. Hij noemt Edram een trendsetter in vermogensbeheer. Bij Robeco en daarvoor als hoofd beleggingen van pensioenbelegger APG heeft hij voldoende ervaring opgedaan om het bedrijf verder te helpen. Hij rapporteert rechtstreeks aan ceo Ariane de Rothschild en wordt lid van het executive team van de groep. Voor de liefhebber van eten die Munsters is, is vestiging plaats Parijs een bonus.
    ma risk bij Prof. Theo Kocken Ecometrie Tilburg vanaf 1990 werkzaam in de bankensector o.a. ING en RABO international vanaf 2013 Cardano stelde in een interview 24 jan 2016 in Café Weltschmerz dat er al gewerkt wordt aan individuele pensioenen. Vanaf 37 min. Interessant.

  13. Hans Hogendoorn schreef:

    Een uitstekend verhaal en prima analyses van Ton Verlind.
    Niet alleen over de attitude van bestuurders, maar ook over de opvattingen van een aantal leden in de Ledenraad (“lief” blijven voor iedereen) maak ik mij zorgen.

  14. Marh Korpershoek schreef:

    De teksten hier boven kloppen grotendeels. Het is duidelijk, we zijn het eens. Slechts één reactie spreekt over: wat gaan we hier tegen doen! Als je op je handen blijft zitten gebeurt er niets. Er is naar een remedie actief worden, je organiseren en gezamenlijk te weer stellen. Dat wordt hoog tijd. Ik schat dat we nog. 4 jaar hebben om het tij te keren: bij de volgende 2e Kaner verkiezingen moeten we zo groot zijn dat deze regering niet meer om ons heen kan. Gebeurt dat niet dan zijn we definitief overgeleverd aan de graaiers, die onze zuur verdiende pensioenen zullen leegplukken. Martin van Rooyen, oud staatssecretaris van Financiën, is bij uitstek expert op het gebied van pensioenen. Jullie moeten eens kezen wat die regelmatig schrijft EN doet in de 2e kamer. Je valt van de ene in de andere verbazing hoe we door de huidige regering belazerd worden. Hij kan dat niet alleen. Wil je goed hierover geïnformeerd worden maak je lid van 50 + en je krijgt up to date info en tips om ons GEIRGANISEERD te verdedigen tegen de dreigende leegroof va. ONZE spaarpot.
    Tijd voor actie oudjes!

    • Cees de Bruin schreef:

      Mijnheer Korpershoek,
      u heeft natuurlijk helemaal gelijk. Gezamenlijk organiseren en te weer stellen. Daar ligt nu net het grote probleem. Gezamenlijk zou n.l. betekenen, alles religieus en politiek ongekleurd zakelijk benaderen. Kom daar maar eens om in dit religieus en politiek totaal verdeelde land. De grootste graaiers vinden we ter linker zijde, zonder dat men zich aan de rechter zijde daarachter kan verschuilen. Barricademensen zoals daar waren Rosenmüller die vermogens binnen harkt en Kok die zich rijk vreet bij de Shell nadat hij ons een kwartje door de neus boorde, zijn bekende trieste voorbeelden. Ook binnen de uit de algemene pot bekostigde media, de linkse voorop, wordt gretig uit onze ruif gevreten door een stelletje omhoog gevallen niksen die met een vlotte babbel de kandeleer likken. De grootste kapitalisten vinden we bij de socialisten helaas. Er is maar één redding en dat is, bijna utopisch, dat de kiezers hun verstand terug vinden en de gevestigde partijen politiek plus de financiële gang van zaken radicaal de rug toekeren en de krachten bundelen. Naast een zakelijk basis raamwerk gestuurd door referenda, in een puur zakelijk ingestelde beweging met dito kabinet. Dat gaat vele miljarden schelen door uittocht van ambtenaren met hun bureaucratie en uitdunning van de politieke banen carrousel en haar kandeleer likkers. Maar ja, ik ben nu 83 en ‘geniet’ dus al vele jaren van de roofbouw op mijn pensioeninkomen dat alsmaar verder wordt uitgehold terwijl de lui die dat flikken met grote inkomens hun feestjes bouwen. Zoals u al schrijft, op je handen blijven zitten en er gebeurt niets. De kiezers ontbreekt de lef.

  15. A kooijman schreef:

    Helemaal gelijk Ton!
    Maar hoe houden we dit tegen

  16. A kooijman schreef:

    Helemaal gelijk Ton!

  17. Groetjes Rob Adema schreef:

    Ik moet mij inhouden om niet kwaad te worden.
    Alle pensioenbetalers zouden HUN geld moeten ophalen (als dat zou kunnen). Mocht met een pensioenfonds meedenken, waarvoor uitzonderlijk betaald werd, en heb ervaren, dat MEN de leden NIET goed (wil?) voorlicht. Uw verhaal klopt.
    Ik hoop dat de politiek er iets mee doet, maar de kamer heeft een WAARDEVAST pensioen voor zichzelf bedongen, dus geen enkel belang.

  18. Frank van Gerwen schreef:

    Heel goed en duidelijk verhaal, Ton. Het is overigens niet vreemd dat de gecontroleerde Nederlands pers (dat zijn bijna alle Nederlandse media, met een enkele uitzondering, zoals de Groene Amsterdammer) hier niet kritisch over bericht, want zij loopt aan de kort gehouden leiband van de Nederlandse Roverheid…

  19. Groetjes Rob Adema schreef:

    Geheel mee eens. U vergeet toch niet, dat de regering meerdere jaren geleden reeds een greep in ONZE spaarpot heeft gedaan. Mogelijk zijn ze dat weer van plan, hoewel ik vind, dat ze dat NU ook doen, alleen langzamer. (Vanwege de rente).
    En kijk ook eens naar de beloning, die de bestuurders zich “toeeigenen”.

  20. Wilma Schrover schreef:

    Wie het na het lezen hiervan nog niet snapt, moet de confronterende conclusie trekken dat dat niet aan de auteur ligt.

    • Cees de Bruin schreef:

      Zo is het Wilma.
      Zie ook mijn reactie aan de heer Korpershoek. Het zijn niet alleen de bestuurders van fondsen en ook niet alleen bepaalde politiek partijen. Zij maken echter wel allemaal deel uit van een lucratieve, dichtgetimmerde inmiddels Europese baantjes carrousel waarin boodschappen als die van Ton Verlindt, vloeken in de kerk betekenen. Ook al vindt men de goede boodschap meestal buiten de kerk. Groetend, Cees.

  21. willem bol schreef:

    Beste Ton. Een goed doortimmerd verhaal. Edoch, MP Kok heeft begin jaren 90 op een bijeenkomst van de EU in Stockholm waar hij de vergrijzing binnen Europa en hoe gaan wij er mee om de verbluffende tijdspanne van 10 minuten gekregen om er iets over te zeggen. De inmiddels achterhaalde VAD van wijlen Den Uyl lonkte ook naar de pensioenpotten en naar mij bij staat is destijds door Lubbers c.s. al iets uit het klotsende contingent geld wat afgeroomd. Maar daar kan ik mij in vergissen. Wat duidelijk is dat de EU likkebaardend zit te kijken naar de 1200 miljard. De geesten moeten rijp gemaakt worden voor – het is beter voor u, voor Nederland enzovoort gebabbel -. Vandaar dat – net wat jij schrijft – de daadwerkelijke discussie in de media achterwege blijft. De materie is te complex ( gemaakt ) en hoe leggen wij het uit aan tante Alie in Peize zonder extra ellende. Dan hanteren wij het aloude principe van het rookgordijn, laffe taal en dunne praatjes. Je kan n.l. de historische rente heel gemakkelijk transponeren naar de toekomst. Neem daar dan een element plus / min op dan kom je aan een gemiddelde wat je wel zal maken. Daarnaast kan je de sterfte tabellen met de big data beter gaan toepassen op de duur en hoogte van de betalingen. Wordt ook niet gedaan of althans veel te weinig. Dat de DNB iswm MinFin dit getekende spaarvarken in de stal wil houden is begrijpelijk. Let maar op die overdracht naar Europa gaat gebeuren – zie Juncker zijn maidenspeech – en dan kan men het omslagstelsel AOW afschaffen – wat men al jaren wil – en transformeren in een staatspensioen vanuit Europa. Geharmoniseerd en dat is het doel. Of zit er er helemaal naast ????

    • Ton schreef:

      Lubbers haalde inderdaad ettelijke miljarden uit de pensioenpot. Het pensioenvermogen zou nu (nog) hoger zijn geweest als dat geld ooit was teruggestort….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*