Optimisten hebben de wereld

Charles Groenhuijsen heeft een nieuw boek geschreven; Optimisten hebben de hele wereld.  Hij etaleert daar een positieve kijk op de samenleving. Er gaat meer goed dan mis, hoewel je dat niet zou zeggen als je de media volgt. Die houden ons in een permanente staat van crisis.

Nieuws is wat afwijkt….

Ik heb het boek (nog) niet gelezen, maar wel de discussie gevolgd van Jeroen Pauw met de schrijver. Het was voorspelbaar in welke mantra die discussie zou eindigen: nieuws is nu eenmaal dat wat afwijkt. Van een crash op Schiphol doe je als journalist wel verslag, maar van de zoveelste geslaagde landing niet, een gemakkelijk argument om elke discussie over de keuzes die media maken in de kiem te smoren.

Media maken nieuws

Het valt op dat journalisten in hun streven om zendtijd, krantenkolommen en websites gevuld te krijgen een overmatige ijver aan de dag leggen in het ZOEKEN van negatief nieuws. Op zich onschuldige gebeurtenissen of feiten worden zodanig bijgekleurd, dat ze ineens afwijken van het gangbare en daarmee worden ze tot nieuws verheven. Media zijn ook in concurrentie met elkaar. Met de saaiheid van alle dag win je de ratrace niet dus is er een incentive om veel van wat eigenlijk normaal is en niet nieuwswaardig in de traditionele definitie toch spectaculair in te kleuren. Je vult geen kolommen door de nuance te zoeken. De media verslaan niet alleen , ze kleuren de werkelijkheid,  ze MAKEN nieuws.

Subtiel

Het gaat op een subtiele manier. Er wordt veel gebruik gemaakt van het woordje “meer”. Er zijn altijd weer meer verkeersslachtoffers, meer incidenten met drones, meer slachtoffers van dit of meer slachtoffers van dat. Feiten of ontwikkelingen die op zich onschuldig zijn of normaal krijgen betekenis als je er het woordje “meer” voorzet, of “minder”. Nieuws wordt nieuws door nuanceringen weg te laten, of maar een deel van de werkelijkheid te vertellen. Een bekend adagium luidt dat “je een verhaal niet moet kapotchecken”. Graaf je namelijk in de achtergronden van een nieuwsfeit dan komen er veel nuanceringen naar boven die ten koste gaan van het spectaculaire karakter van dat nieuwsfeit.Doe je dat teveel en gewetensvol dan raakt de prullenbak op de redactie beter gevuld dan de zendtijd.

De verfkwast…..

Feiten worden voortdurend zodanig gekleurd dat ze afwijken van de norm en daarmee verschaffen media zichzelf een argument om zich met zo’n nieuwsfeit bezighouden. Het betekent dat we een overdreven beeld van de werkelijkheid krijgen voorgeschoteld. Nieuws is dus -vaker dan we ons realiseren- een geconstrueerde realiteit, hetgeen iets anders is dan “nepnieuws”.

Verschillende werkelijkheden

Charles Groenhuijsen heeft gelijk als hij betoogt dat we in verschillende werkelijkheden leven: de politieke werkelijkheid; een mediawerkelijkheid en er is de werkelijkheid waarin we als burgers leven. Ooit vielen die werkelijkheden samen, maar de laatste jaren zijn ze steeds meer gaan divergeren.  Dat is een ongezonde situatie, die niet bijdraagt aan het oplossen van problemen. Dat raakt weer aan een andere mantra: journalisten zijn er niet om de problemen op te lossen, ze zijn er om er verslag van te doen…..

Nieuwsuur

Steeds meer media komen tot het inzicht dat ze niet naast de samenleving staan of er tegenover, maar er middenin en dat de journalistieke principes in de complexiteit van alle dag vragen om herijking.  Deze nieuwe kijk op journalistiek verdient veel steun! Geheel in lijn met het optimisme van Charles Groenhuijsen attendeer ik in dit verband graag op NIEUWSUUR van de NTR, waar naar een goede balans wordt gezocht tussen onafhankelijkheid en verantwoordelijkheid. Ik ga dat programma steeds meer als “mijn” programma zien en dat geeft een goed gevoel.

TON VERLIND

 

 

 

Facebook
Facebook
Twitter
Visit Us
LINKEDIN
1 Reactie op “Optimisten hebben de wereld
  1. Ferd Claassen schreef:

    Het fenomeen van geconstrueerde nieuwsberichten is niet nieuw. De Telegraaf soms de Volkskrant of het AD berichten al heel lang ‘gekleurd’ en worden gekocht door mensen die hun perceptie daarin herkennen of de moeite niet nemen om zelf na te denken en de constructies van dat soort media graag adopteren en er bijna afhankelijk van worden. Ik lees elke krant tegenwoordig met grote oplettendheid om niet op het verkeerde been gezet te worden. Of dat afdoende is weet ik niet ik hoop het. Met tv programma’s is het eigenlijk hetzelfde, nieuwsuur mis ik zelden maar desalniettemin blijf ik ook daar op mijn hoede.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*